пазвіне́ць, ‑ніць; зак.

Звінець некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разро́зніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены; зак., што.

Парушыць цэласнасць, адзінства (камплекта, сукупнасці чаго-н.).

Р. камплект часопіса.

|| незак. разро́зніваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шчаці́ніць, -ню, -ніш, -ніць; незак., што.

Падымаць угору, натапырваць (поўсць, шчацінне і пад.).

Кошка шчацініць поўсць.

Вецер шчацініў салому на страсе (перан.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́праменіць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць.

Зак. да выпраменьваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абагульні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць.

Зак. да абагульняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задурма́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць.

Зак. да дурманіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зледзяні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць.

Зак. да ледзяніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затры́зніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак.

Пачаць трызніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забараба́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак.

Пачаць барабаніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асемяні́ць, -ню́, -ні́ш, -ні́ць; -ні́м, -меніце́, -мяна́ць; -мянёны; зак., каго-што (спец.).

Штучна апладніць.

|| незак. асемяня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. асемяне́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)