ро́зум, -у, М -е, м.

1. Здольнасць чалавека лагічна і творча мысліць, абагульняць вынікі пазнання.

Чалавек вялікага розуму.

Яна адрозніваецца і розумам, і прыгажосцю.

Прыродны р.

2. Разумовае развіццё, інтэлект.

Р. дыктаваў ёй зрабіць так.

Што галава, то р. (прыказка). Каб не твой р. ды не наша хітрасць, прапалі б усе на свеце (прымаўка). Па адзенні сустракаюць, а па розуму праводзяць (прыказка).

3. перан. Пра чалавека як носьбіта інтэлекту.

Лепшыя розумы чалавецтва (вялікія мысліцелі, вучоныя; высок.).

◊

Ад (з) вялікага розуму (разм., іран.) — здуру, па дурасці.

Давесці да розуму каго (разм.) — тое, што і на розум наставіць.

Дайсці да розуму (разм.) — паразумнець, разабрацца ў чым-н.

Дайсці сваім розумам (разм.) — самастойна разабрацца ў чым-н.

Жыць сваім розумам (разм.) — прытрымлівацца сваіх поглядаў, быць самастойным ва ўсім.

Жыць чужым розумам (разм.) — прытрымлівацца чужых поглядаў, не маючы самастойнай думкі.

Звесці з розуму каго (разм.) —

1) давесці да страты розуму;

2) захапіць, зачараваць.

Яе прыгажосць звяла з розуму хлопца.

З розумам або з галавой (рабіць што-н.; разм.) — разумна, з веданнем справы.

З розуму сышло (разм.) — зусім забыў.

На розум наставіць (навесці) каго (разм.) — даць разумную параду, навучыць чаму-н. добраму.

Не пры сваім розуме хто (разм.) — не зусім нармальны псіхічна.

Прыйсці да розуму (разм.) — стаць разважлівым.

Пры сваім розуме хто (разм.) — у нармальным псіхічным стане.

Розум за розум заходзіць у каго (разм.) — не ў стане разумна разважаць, дзейнічаць з-за разгубленасці, мноства спраў.

Розуму не дабяру (разм.) — не магу зразумець, здагадацца.

Траціць розум —

1) дурнець;

2) ад каго-чаго, надта захапляцца кім-, чым-н. (разм.).

Ці маеш ты розум? (разм.) — ці разумееш ты, што робіш?

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

standard

[ˈstændərd]

1.

n.

1) ме́рка, но́рма f.

to be not up to standard — не адпавяда́ць но́рме

2) узро́вень -ўню, станда́рт -у m.

standard of living — жыцьцёвы ўзро́вень

3) эталён -у m.

4) парытэ́т -у m.

the gold standard — парытэ́т зо́лата

5) ба́за ва́ртасьці (валю́ты)

6) сьцяг, штанда́р -а m., эмбле́ма f., сы́мбаль -ю m.

7) падста́ўка f., стая́к -а́ m.

The floor lamp has a long standard — Ля́мпа ма́е высо́кі стая́к

2.

adj.

1) нарма́льны, станда́ртны

2) тыпо́вы

3) унармава́ны

standard language — унармава́ная мо́ва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сон ​1, сну, м.

1. Фізіялагічны стан спакою арганізма, пры якім поўнасцю або часткова спыняецца работа свядомасці і аслабляюцца некаторыя фізіялагічныя працэсы. Хіліць да сну. Адагнаць сон. Прачнуцца ад сну. □ Сон валіў усіх; з чорнага неба цадзіўся нудны дожджык, і ад гэтага спаць хацелася яшчэ мацней. Мележ. Толькі на досвітку Сідар супакоіўся і заснуў, але сон быў трывожны, і ён не адпачнуў. Гартны. / Аб жаданні або магчымасці ўпадаць у гэты стан. [Булай:] — А як у вас сон? Нармальны? [Алесь:] — Не скарджуся. Шыцік. Не пытайся ж, маці, Не пярэч ты выйсці: І цябе ў семнаццаць Сон не браў калісьці. Гілевіч. // Спячка (пра жывёлін). Зімовы сон мядзведзя. // перан. Зімовы спакой, здранцвенне прыроды. Вясна была яшчэ ўпачатку, Але снягі ўжо раставалі, І дружна ў полі балбаталі Раўкі, рачулкі, і ў грамадку Яны ваду сваю злівалі, Ад сну гаі, лясы будзілі І людзям душу весялілі. Колас. Яблыні, ахутаныя інеем, Да вясны заснулі моцным сном. Смагаровіч. // перан. Пра пасіўнае існаванне каго‑, чаго‑н. Народу, абуджанаму ад векавога сну, патрэбны былі выражальнікі яго дум і пачуццяў. Ярош. Беларускі народ Скінуў цяжкі свой сон, Сталі явай адвечныя мары. Журба.

2. Тое, што сніцца. Можа, на адну хвіліну заснула Саша ў тую ноч і адразу ўбачыла сон. Шамякін. Ноччу мне прысніўся.. страшны сон — вайна. Карпюк. // Пра што‑н. ілюзорнае, незвычайнае. Гэта былі не вёдры, не начоўкі, не лыжкі, а дзіўны сон пекных форм. Бядуля. // Пра мару, летуценне. Чакаюць людзі свайго свята, Ажыццяўлення сваіх сноў. Колас. Ёсць настроі... А ў іх — пералівы. Ёсць часіны — здаюцца сном. Лявонны. Яваю стапецца сон мільёнаў. Купала.

•••

Летаргічны сон — тое, што і летаргія.

Багатырскі сон — моцны сон.

Выбіцца са сну гл. выбіцца.

Забыцца сном (у сне) гл. забыцца.

Заснуць вечным сном гл. заснуць.

І ў сне не снілася гл. сніцца.

Праз (скрозь) сон — у час сну.

Са сну — толькі што прачнуўшыся.

Сон у руку (жарт.) — пра сон, які спраўдзіўся.

Спаць вечным сном гл. спаць.

Спаць мёртвым сном гл. слаць.

Як (нібы) праз (скрозь) сон — няясна, невыразна. Бацькоўскую хату і бацькоў памятаю нібы праз сон. Бядуля. — Чуеш, дзед, як вада шуміць у сенцах? — Чую, дык што? — як праз сон адказаў Яўсей. Пальчэўскі.

Як у сне — пра стан чалавека, які паглыблены ў свае думкі і нічога не заўважае вакол сябе. Да самай пятніцы [Гендарсан] жыў як у сне. Чарнышэвіч.

сон ​2, сну, м.

Травяністая расліна сямейства казяльцовых з вялікімі ліловымі кветкамі-званкамі, якая цвіце рана ўвесну. Ніколі не бачыла, як расце сон — буйныя ліловыя званкі на крохкіх калматых ножках. Лось.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

right

[raɪt]

1.

adj.

1) пра́вільны, праўдзі́вы, слу́шны

the right answer — пра́вільны адка́з

2) адпаве́дны; нале́жны

to say the right thing at the right time — сказа́ць да ча́су й да ме́сца

the right size — адпаве́дны паме́р

3) пра́вы, до́бры

the right side of the cloth — пра́вы бок ткані́ны

4) пра́вы

the right bank of a river — пра́вы бе́раг рэ́чкі

right hand — пра́вая рука́

5) про́сты

a right line — про́стая лі́нія

a right angle — про́сты кут

6) нарма́льны, у до́брым (нале́жным) ста́не

in one’s right mind — пры здаро́вым ро́зуме

I feel all right — Я чу́юся до́бра

2.

adv.

1) пра́вільна, нале́жна, адпаве́дна, слу́шна

She guessed it right — Яна́ пра́вільна ўгада́ла

2) до́бра, справядлі́ва

He acted right — Ён справядлі́ва паступі́ў

3) напра́ва

turn right — зьвярні́ напра́ва

4) дакла́дна, якра́з

Put it right here — Палажы́ гэ́та сюды́

right now — вось цяпе́р, цяпе́рака

3.

n.

1) дабро́ n.

Do right, not wrong — Рабі́ дабро́, а ня зло

2) справядлі́вае дамага́ньне, пра́ва n., або́ прывіле́й -ю m.

the right to vote — пра́ва галасава́ць (і ў вы́барах)

3) сумле́ннае, справядлі́вае ста́ўленьне; справядлі́васьць f.

4) мо́цны ўда́р пра́вай руко́ю

5) пра́вы бок

to drive on the right — е́хаць пра́вым бо́кам

to turn to the right — павярну́ць напра́ва

6) the Right — пра́выя, пра́вы ля́гер (у парля́мэнце)

4.

v.t.

1) выпраўля́ць

to right errors — выпраўля́ць памы́лкі

2) усталёўваць справядлі́васьць, рэабілітава́ць

to right the oppressed — абараня́ць правы́ прыгне́чаных

•

- by rights

- get it right

- it serves you right

- put things right

- right about!

- right along

- right away

- turn out right

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)