◎ Нары́ціцца ’нарыхтавацца, мець намер’ (Бяльк.), ’наважыцца зрабіць што-небудзь’ (браг., З нар. сл.), ’намерыцца’ (рэч., Мат. Гом.). Паводле Мяркулавай (Этимология–1978, 98), адлюстроўвае прасл.*ryti ’імкнуцца’, паралельнае да *гъиаН ’імкнуцца зрабіць што-небудзь’, ’старанна працаваць’, параўн. кашуб.zarevac (*zaryvati) ’заўзята працаваць’, рус.наройный ’старанны’ і пад.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
масці́цца, машчуся, мосцішся, мосціцца; незак.
1. Зручна размяшчацца, уладкоўвацца. Толя злажыў манаткі ў носе лодкі .. і пачаў масціцца на начлег.Брыль.
2.перан.Разм. Мець намер, намервацца. Дзіўныя ў .. [Максімкі] адносіны з Язэпам. Мосціцца ўсё пасябраваць з ім.Хадановіч.
3.Зал.да масціць (у 1, 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паду́мваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм.
1. Зрэдку, час ад часу думаць, раздумваць аб чым‑н. Сёй-той з.. [рэзервістаў] падумваў ужо аб узнагародах.Чорны.
2. Мець намер зрабіць, ажыццявіць што‑н. Гарачы хлопец, праўда, але сумленны, працавіты. Стаеў падумвае нават даць яму рэкамендацыю ў партыю.Савіцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Vórhabenn -s, - наме́р, заду́ма, прае́кт;
sein ~ áusführen ажыццяві́ць свой наме́р;
j-n von séinem ~ ábbringen* адгавары́ць каго́-н. ад яго́ наме́ру;
von éinem ~ ábstehen* адмо́віцца ад наме́ру
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
заме́рI, -ру м., спец. (обмер) заме́р
заме́рII, -ру м., разг.
1.чащемн. (козни) за́мыслы;
варо́жыя ~ры — вражде́бные за́мыслы;
2. посяга́тельство ср.;
3.см.наме́р
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
блакірава́цьсов.инесов., в разн. знач. блоки́ровать;
б. порт — блоки́ровать порт;
б. пераго́н — ж.-д. блоки́ровать перего́н;
б. во́лю і наме́р — перен. блоки́ровать во́лю и наме́рение
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
intend
[ɪnˈtend]
v.
1) мець наме́р, наме́рвацца, нава́жвацца
He may intend otherwise — Ён мо́жа мець і́ншы наме́р
I didn’t intend to hurt you — Я не хаце́ў спрычыні́ць вам боль (або́ кры́ўду)
2) прызнача́ць
That gift is intended for you — Гэ́ты падару́нак прызна́чаны табе́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
purpose
[ˈpɜ:rpəs]1.
n.
1) мэ́та f.; плян, наме́р -у m.
His purpose was to pass his exams — Яго́най мэ́тай было́ здаць экза́мены
2) прызначэ́ньне n.
2.
v.i.
мець на мэ́це, мець наме́р
•
- on purpose
- to good purpose
- to little purpose
- to no purpose
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)