МУЛЬТЫ... (ад лац. multum многа), першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на мноства, множнасць, шматразовасць, напр., мультымільянер, мультывібратар, мультыполь.

т. 11, с. 23

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

мнагалю́дна, безас. у знач. вык.

Аб наяўнасці мноства людзей. На Крашчаціку шырокім Мнагалюдна кожны дзень: Ўсцяж плывуць машын патокі Між патокамі людзей. Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тысяча...

Першая састаўная частка складаных слоў, што абазначае: які ўтрымлівае, мае тысячу, мноства чаго‑н., названага другой часткай слова, напрыклад: тысячагадовы, тысячагаловы, тысячатонны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

urwanie

н.: urwanie głowy — мноства турбот

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zastęp, ~u

м.

1. атрад;

zastęp harcerski — гарцэрскі атрад;

2. мноства;

~у adoratorów — мноства паклоннікаў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

numberless

[ˈnʌmbərləs]

adj.

1) незьлічо́ны, незьлічо́нае мно́ства

2) бяз ну́мару

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

легіён, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Буйное вайсковае злучэнне ў Старажытным Рыме (гіст.).

2. Назва асобных вайсковых часцей у некаторых краінах.

3. перан. Вялікая колькасць, мноства каго-, чаго-н.

○

Ордэн ганаровага легіёна — французскі ордэн часоў Напалеона.

|| прым. легіённы, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

legion [ˈli:dʒən] n.

1. легіён

2. fml вялі́кае мно́ства, легіён;

Their name is legion. Імя ім – легіён.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

thousand [ˈθaʊzənd] num., n. ты́сяча;

a thousand and one бе́зліч, незлічо́нае мно́ства;

a thousand apologies ты́сяча прабачэ́нняў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ПАЛІ..., полі... (ад грэч. poly многа, многае), першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае мноства, усебаковасць, разнастайны састаў чаго-н., напр., паліандрыя, паліглот, поліартрыт.

т. 11, с. 555

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)