Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
croup
I[kru:p]
n.
круп -у m.
II[kru:p]
n., Anat.
крыж -а́m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sacrum
[ˈseɪkrəm]
n., pl. -cra, -crums, Anat.
крыж -а m. (ні́жняя ча́стка хрыбта́)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
костре́ц
1.(сорт мяса) сцягня́к, род. сцегняка́м.;
2.(крестец)крыж, род. кры́жа м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
те́льникм.
1.(нижняя рубашка) прост. ні́жняя кашу́ля;
2.уст. (нательный крест) наце́льны крыж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
крыжано́сец, ‑носца, м.
1.Гіст. Удзельнік крыжовых паходаў, які першапачаткова насіў на адзенні крыж з чырвонай тканіны.
2. Жук, шкоднік злакаў, з чорным крыжападобным рысункам на жоўтых надкрылах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КРАСВО́РД (англ. cross-word ад cross крыж + word слова),
крыжаванка, гульня-задача, у якой фігуру з перакрыжаванымі радамі клетак патрэбна запоўніць літарамі так, каб па вертыкалях і гарызанталях атрымаліся словы зададзенага значэння.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Крыжава́нка ’парода дзікіх качак’ (З нар. сл.). Параўн. крыжанка (гл.). Паколькі большасць вытворных на ‑ачка паходзяць ад дзеясловаў, паралельна ад крыжанка ўтварылася форма крыжаванка (∼ крыжаваць) (Параўн. Сцяцко, Афікс. наз., 28–29). Да крыж (гл.). Так выглядае гэта птушка ў лёце. Ці, можа, пад уплывам ням.Kreuzente (Kreuz ’крыж’, Ente ’качка’).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Крыжаві́лы ’жэрдкі, якімі прыціскаюць салому на вільчыку’ (Нар. сл.). Да крыж1 (гл.) і вілы (гл.).