Ву́гар ’высокае месца, бугор’ (Прышч., дыс.). Рус. уго́р ’круты бераг ракі, круча, пакаты пад’ём угору’. Ад у‑ і гара (Фасмер, 4, 146).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ascent [əˈsent] n. узыхо́джанне; пад’ём (на гару, узгорак і да т.п.); узлёт (пра самалёт);

a steep ascent круты́/стро́мкі пад’ём

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bank​3 [bæŋk] n.

1. бе́раг (ракі, канала)

2. вал, на́сып; да́мба; круты́ схіл

3. нано́с, зано́с; сумёты, гу́рбы сне́гу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

slope​1 [sləʊp] n. схіл; адхо́н; спуск;

the slope of a roof бок, схіл да́ху;

a steep slope круты́ пад’ём

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

абры́вісты, ‑ая, ‑ае.

1. Круты, стромкі. Абрывісты бераг. □ Схіл.. тут быў крутаваты, з абрывістымі кручамі, парослы крывымі маладымі сасонкамі. Быкаў.

2. Які складаецца з незакончаных частак, абрыўкаў чаго‑н.; пазбаўлены сувязі, паслядоўнасці. Абрывістыя думкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Кроўш ’бераг ракі, абрывісты бераг, завадзь’ (Сл. паўн.-зах.). Параўн. літ. kriaušis ’абрыў, круча, круты бераг’ (там жа, 2, 525). Запазычанне з літоўскай мовы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

го́ра Круты схіл, абрыў гары, берага (Жытк.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

кале́на Круты паварот ракі, дарогі (Рэч., Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

steep​2 [sti:p] adj.

1. стро́мкі, круты́, абры́вісты

2. infml невераго́дны, празме́рны (пра цэны, патрабаванні);

That’s a bit steep! Гэта ўжо занадта!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

steil a стро́мы, круты́;

ein ~er Fels стро́мая [стро́мкая] скала́

2) прамы́ (пра почырк)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)