Псяю́ха ’пра таго, хто выклікае агіду, нянавісць (лаянка)’ (Нас., Гарэц., Байк. і Некр., ТСБМ), ’сабачая кроў’ (Нік. Очерки, Доўн.-Зап., 2). З польск. psiajucha < psia jucha ’сабачая кроў’ (эўфемізм кляцьбы, параўн. псялыга, гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адсмакта́ць, -макчу́, -мо́кчаш, -мо́кча; -макчы́; -макта́ны; зак.

1. што і чаго. Смактаннем адпіць, убавіць, адцзяліць.

П’яўкі адсмакталі кроў.

2. Скончыць смактаць.

|| незак. адсмо́ктваць, -аю, -аеш, -ае (да 1 знач.).

|| наз. адсмо́ктванне, -я, н.

|| прым. адсмо́ктвальны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запе́чаны

1. запечённый; см. запячы́ 1;

2.: ~ная кроў запёкшаяся кровь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

драко́наў: ~нава дрэ́ва бот. драко́новое де́рево;

~нава кроў — хим. драко́нова кровь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ледзяне́ць несов. ледене́ть;

◊ кроў ~не́е ў жы́лах — кровь ледене́ет в жи́лах

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

venous [ˈvi:nəs] adj.

1. anat. вяно́зны;

venous blood вяно́зная кроў

2. bot. жылкава́ты (пра лісце)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Кро́ўна ’цяжка, горка, бядотна’ (ТС). Да кроў (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Крэ́ўка ’лекавая трава’ (Мат. Гом.). Да кроў (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

акрыва́віць, ‑ваўлю, ‑вавіш, ‑вавіць; зак., каго-што.

Параніўшы, пусціць кроў; замазаць у кроў. Акрывавіць вопратку. □ Прыцёр Іван плугам сваю мяжу, адсунуў яе хоць трохі да чужой палоскі, за што яму тады і акрывавілі суседзі галаву. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перадсэ́рдзе, ‑я, н.

Верхняя (правая і левая) частка сэрца, куды наступае кроў з вен.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)