Умоўны малюнак на дрэве, кары дрэва, косці, камені ці на метале, які служыў у старажытным пісьме для паведамлення аб важных падзеях.
[Ад лац. pictus — маляўнічы і грэч. gramma — запіс.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
та́завы1, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да таза 1. Тазавы цэх.
та́завы2, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да таза 2. Тазавыя косці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
knóbelnvi
1) гуля́ць у ко́сці [ба́бкі]
2) разм. цягну́ць жэ́рабя
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
АМРА́ЦКАЯ КУЛЬТУ́РА,
археалагічная культура плямёнаў эпохі энеаліту (2-я пал. 5 — пач. 4-га тыс. да н.э.) у Верхнім і Сярэднім Егіпце. Назва ад паселішча каля мяст. Эль-Амра (Егіпет). Насельніцтва займалася земляробствам, жывёлагадоўляй і паляваннем. Для амрацкай культуры характэрны чырвоны глянцаваны посуд, на якім белай фарбаю нанесены «крыжалінейны» арнамент. Прылады працы вырабляліся з крэменю, косці, сустракаюцца медныя рэчы (шпількі, гарпуны, пацеркі). Пахавальны абрад — трупапалажэнне ў скурчаным становішчы, у магілы клалі посуд, упрыгожанні, грабяні, статуэткі са слановай косці.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КІЛЯВЫ́Я ПТУ́ШКІ,
кілягрудыя (Carinatae), або лятаючыя (Volantes), надатрад птушак. Уключае большасць сучасных птушак. Каля 35 атр., больш за 8550 відаў. Пашыраны ва ўсім свеце.
Маюць кіль (грэбень уздоўж грудной косці для прымацавання грудных мышцаў, якія прыводзяць у рух крылы) і косці, напоўненыя паветрам. Ёсць копчыкавая косць (пігастыль). У адрозненне ад бескілявых птушак добра лятаюць (акрамя некат. пастушковых). Характэрны нармальна развітыя контурныя пёры з самкнутымі махаламі, добра развітыя махавыя і рулявыя. Апярэнне размешчана пераважна на пэўных участках скуры — птэрыліях.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кастарэ́з, ‑а, м.
Майстар разьбы па косці. Ілюль быў выдатным мастаком-кастарэзам. З маржовых іклаў ён вельмі добра выразаў птушак, звяроў, людзей, паўночныя пейзажы.Бяганская.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
dice2[daɪs]v.
1. рэ́заць на малы́я ку́бікі (мяса, гародніну)
2. гуля́ць у ко́сці
♦
dice with deathinfml рызыкава́ць жыццём
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
кость косць, род.ко́сціж., ко́стка, -кі ж.;
слоно́вая кость слано́вая косць;
игра́ть в кости гуля́ць у ко́сці;
соба́ка нашла́ кость саба́ка знайшо́ў ко́стку;
◊
ко́жа да кости ску́ра ды ко́сці;
одни́ кости адны́ко́сці;
косте́й не собра́ть касце́й не сабра́ць;
лечь костьми́ ле́гчы касцьмі́;
кость от кости косць ад касці́;
промо́кнуть до косте́й прамо́кнуць да касце́й;
до мо́зга косте́й да мо́згу касце́й;
пересчита́ть кости пералічы́ць рэ́бры;
и во́рон косте́й не соберётпогов. і груга́н касце́й не збярэ́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лабарда́н
(гал. labberdaan)
прасоленая і правяленая траска без хрыбтовай косці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Ко́стур ’мыліца’ (Ян.). Укр.костур, рус.костур ’тс’, балг.костур ’шкілет, ножык’, серб.-харв.костура ’кішэнны ножык, брытва’, костур ’шкілет’, славен.kostura ’складаны нож’, польск.kostur ’касцяная палка, мыліца’, чэш.kostur ’дубінка’, славац.kostur ’нож’. Да назваў вырабаў з косці або з дрэва і косці. Прасл.kostur з kostь пры дапамозе суфікса игъ (гл. SP, 2, 26). Параўн. Трубачоў, Эт. сл., 11, 165–166.