ве́яльшчык, ‑а, м.
Той, хто вее збожжа або працуе пры веялцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зда́тчык, ‑а, м.
Той, хто здае тавар, прадукцыю, маёмасць. Здатчык збожжа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
свежаско́шаны, ‑ая, ‑ае.
Нядаўна, толькі што скошаны. Свежаскошанае збожжа. Свежаскошаная канюшына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
снопасушы́льны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для сушкі збожжа ў снапах. Снопасушыльнае збудаванне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сырамало́тны, ‑ая, ‑ае.
Вымалачаны адразу пасля сушкі ў полі (пра збожжа).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zboże
zboż|e
н.
1. збожжа;
skup ~a — нарыхтоўка збожжа;
2. жарг. гарэлка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
цэп, -а, мн. цапы́, цапо́ў, м.
Прылада для малацьбы збожжа ручным спосабам, якая складаецца з доўгай палкі (цапільна) з прымацаваным да яе гужыкам драўлянага біча.
Малаціць у тры цапы.
|| прым. цэ́павы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ЗБОЖЖАСХО́ВІШЧА,
будынак або збудаванне для захоўвання харчовага ці фуражнага збожжа і насеннага зерня. Бываюць напольныя (збожжасклады), засекавыя (бункерныя) і сіласныя. Для загрузкі і выгрузкі збожжа маюць норыі, транспарцёры (стужачныя, вібрацыйныя, шнэкавыя, скрабалкавыя), зернепагрузчыкі, зерняпульты, пнеўматранспарт, самацечныя зернеправоды і інш. Абсталёўваюцца зернеачышчальнымі машынамі, зернесушылкамі, вентылятарамі.
Падлогавыя З. — аднапавярховыя будынкі, звычайна з верхняй і ніжняй галерэямі, з гарыз. або нахіленай падлогай; для адначасовага захоўвання некалькіх розных партый зерня (у адсеках, адгароджаных разборнымі шчытамі). Засекавыя З. — склады, раздзеленыя пастаяннымі перагародкамі на засекі, або склады з бункерамі, якія маюць нахіленыя і конусныя днішчы; для захоўвання некалькіх партый (сартоў) збожжа. Сіласныя З. — ёмістасці выш. 25—30 м, круглыя, прама- або многавугольныя ў плане, з лейкападобнымі днішчамі ў выглядзе конусаў. Найб. дасканалыя з іх — элеватары. З., прызначаныя для захоўвання збожжа і насення насыпам, маюць прыстасаванні для прымусовай аэрацыі (аэраднішчы, аэражолабы і інш.), сіласныя — устаноўкі для аэравання.
В.П.Чабатароў.
т. 7, с. 28
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ару́д
(літ. aruodas)
адгароджанае месца ў клеці, куды ссыпаюць збожжа, муку; засек.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сві́ран
(літ. svirnas)
будынак, прызначаны для захоўвання збожжа, прадуктаў, рэчаў і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)