hideous

[ˈhɪdiəs]

adj.

1) ве́льмі брыдкі́; паску́дны; стра́шны, жахлі́вы

2) страшэ́нны, агі́дны (пра злачы́нства)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

устраша́ющий

1. прич. які́ (што) стра́шыць, які́ (што) застра́швае; які́ (што) пужа́е; які́ (што) пало́хае; см. устраша́ть;

2. прил. стра́шны; (ужасающий) жахлі́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hideous [ˈhɪdiəs] adj. агі́дны; га́дкі, бры́дкі; страшэ́нны, жахлі́вы;

a hideous face бры́дкі твар;

a hideous crime жахлі́вае злачы́нства;

a hideous house страшэ́нны дом

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

shocking

[ˈʃɑ:kɪŋ]

adj.

1) жахлі́вы, ашаламля́льны

2) сканда́льны; агі́дны, гане́бны, абура́льны

3) informal ве́льмі благі́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tragic [ˈtrædʒɪk] adj.

1. катастрафі́чны, жахлі́вы;

a tragic event трагі́чны вы́падак;

a tragic scene су́мнае відо́вішча

2. трагі́чны, трагеды́йны;

a tragic actress трагеды́йная актры́са

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

schußlich

1. a агі́дны, бры́дкі, жахлі́вы;

ine ~e Kälte жахлі́выу́дасны] хо́лад

2. adv га́дка, бры́дка, агі́дна;

ich hbe hute ~ viel zu tun у мяне́ сёння на́дта [ве́льмі] мно́га рабо́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

arrant

[ˈærənt]

adj.

відаво́чны, і́сны, жахлі́вы

an arrant liar — відаво́чны маню́ка

arrant nonsense — і́снае глу́пства, і́сная лухта́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

frightful

[ˈfraɪtfəl]

adj.

1) страшэ́нны, жахлі́вы

2) informal страшэ́нны е́льмі вялі́кі), шалёны

a frightful hurry — шалёны сьпе́х

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

АДАМО́Ў ((Adamov) Арцюр) (28.8.1908, г. Кіславодск, Расія — 15.3.1970),

французскі драматург. У 1914 сям’я эмігрыравала з Расіі. Вучыўся ў Майнцы і Жэневе. З 1924 жыў у Парыжы. Літ. дзейнасць пачаў у канцы 1920-х г. сюррэалістычнымі вершамі. У 1942 быў вязнем канцлагера. Адчаем і разгубленасцю прасякнуты яго «Жахлівы дзённік» (1943) і аўтабіягр. аповесць «Прызнанне» (1946). У п’есах для «тэатра абсурду» (стваральнікам якога ён быў разам з Э.Іанеска і С.Бекетам) «Пародыя», «Уварванне» (абедзве 1950), «Прафесар Таран» (1953) і інш. паказваў безвыходнасць, трагічную марнасць, абсурднасць жыцця, непазбыўную адзіноту. У фарсе «Усе супраць усіх» (1953) чалавек — марыянетка гіст. сітуацыі — то кат, то ахвяра. Вострая сац. праблематыка вызначае п’есы для паліт. тэатра: камедыю «Пінг-понг» (1955), трагіфарс «Паола Паолі» (1957), паліт. гратэск «Палітыка адкідаў» (1962), трагікамедыю «Святая Еўропа» (1966), драму «Звыш меры» (1968) і інш. Аўтар зб. артыкулаў пра тэатр «Тут і зараз» (1964), кн. ўспамінаў «Чалавек і дзіця» (1968). Перакладаў п’есы А.​Чэхава і М.​Горкага, інсцэніраваў «Мёртвыя душы» М.​Гогаля.

Тв.:

Рус. пер. — Паоло Паоли // Пьесы современной Франции. М., 1960;

Весна семьдесят первого. М., 1968.

Літ.:

Проскурникова Т.Б. Французская антидрама. М., 1968.

т. 1, с. 92

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Пяке́льны (пякѣльный) ’звязаны з пеклам; страшны, страшэнны, жахлівы, нясцерпны’ (Нас., Шымк. Собр., Гарэц., Шат.): пяке́льны аго́нь (лаг., Сл. ПЗБ), сюды ж пяке́льнік ’чорт у пекле’ (Нік., Няч.), ’кат’ (Нас.), ’той, хто выконвае цяжкую працу’ (брасл., Сл. ПЗБ), пяке́льніца ’жанчына, што выконвае цяжкую працу; кепскае жыццё, пекла’ (брасл., Сл. ПЗБ; Сцяц.), ’халадэча’ (мядз., Жыв. сл.). Запазычана з польск. piekielny ’пякельны, страшэнны’, гл. Цвяткоў, Запіскі, 2, 71 (мяккі к перад ъ, “які праясніўся”, параўн. *pьkъlъ, гл. пекла). Параўн. польск. piekielnik (1471, < ст.-чэш. pekelník), piekielnica (1564), гл. Банькоўскі, 2, 549.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)