Verbum

напа́сць, -і, мн. -і, -ей, ж. (разм.).

Бяда, няшчасце.

Што за н. такая.

Ад напасці і чорт плача (з нар.).

патрэ́бнасць, -і, мн. -і, -ей, ж.

Неабходнасць у чым-н., якая патрабуе задавальнення.

П. у кватэры.

Матэрыяльныя і культурныя патрэбнасці.

пішча́ль, -і, мн. -і, -ей, ж.

Старадаўняя пушка ці вялікае цяжкае ружжо, якое зараджалася цераз ствол.

|| прым. пішча́льны, -ая, -ае.

уласці́васць, -і, мн. -і, -ей, ж.

Характэрная асаблівасць, рыса, прымета каго-, чаго-н.

Валодаць якімі-н. уласцівасцямі.

У. спадчыннасці арганізма.

фарэ́ль, -і, мн. -і, -ей і -яў, ж.

Тое, што і стронга.

|| прым. фарэ́левы, -ая, -ае і фарэ́льны, -ая, -ае.

асаблі́васць, -і, мн. -і, -ей, ж.

Характэрная прымета, адметная якасць, уласцівасць каго-, чаго-н.

А. дзіцячага характару.

Асаблівасці правапісу беларускай мовы.

крэ́пасць¹, -і, мн. -і, -ей, ж.

Умацаваны пункт з доўгачасовымі абараняльнымі збудаваннямі; цвердзь.

Брэсцкая к.

|| прым. крапасны́, -а́я, -о́е.

К. вал.

за́вадзь, -і, мн. -і, -ей і -яў, ж.

Невялікі заліў ракі ці возера з запаволеным цячэннем.

◊

Ціхая завадзь — бяспечнае, спакойнае месца.

сце́рлядзь, -і, мн. -і, -ей і -яў, ж.

Рыба сямейства асятровых з вельмі якасным мясам.

|| прым. сцярля́джы, -ая, -ае.

Сцярляджая ікра.

папасе́яць, -е́ю, -е́еш, -е́е; -е́й і папасява́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і папасе́йваць, -аю, -аеш, -ае; зак., чаго (разм.).

Сеяць доўга, неаднаразова.