падзві́жнік, ‑а,
1. Чалавек, які ў імя служэння богу падвяргае сябе доўгім малітвам і посту; аскет.
2. Самаадданы працаўнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падзві́жнік, ‑а,
1. Чалавек, які ў імя служэння богу падвяргае сябе доўгім малітвам і посту; аскет.
2. Самаадданы працаўнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэвалюцыяне́р, ‑а,
Удзельнік рэвалюцыйнага руху,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zasłużony
zasłużon|yзаслужаны;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
mąż
1. муж; супруг;
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Адамовіч В. (
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Адашаў А. (
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Гомес М. (кубінскі
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Вуд (амер. дзярж.
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Гальегас Р. (дзярж.
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Бандарэнка Я. (
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)