ма́ршал, -а, мн. -ы, -аў, м.
Воінскае званне, вышэйшае за генеральскае, якое прысвойваецца за выдатныя заслугі ў кіраўніцтве войскамі, а таксама асоба, якая мае такое званне.
М. бранятанкавых войск.
Галоўны м. авіяцыі.
|| прым. ма́ршальскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
магістра́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да магістралі; галоўны, асноўны. Магістральная шаша. Магістральная вуліца. Магістральны напрамак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МЕТРДАТЭ́ЛЬ (ад франц. maître d’hôtel літар. гаспадар гасцініцы),
галоўны афіцыянт, распарадчык у рэстаране.
т. 10, с. 314
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
artery [ˈɑ:təri] n.
1. med. артэ́рыя
2. магістра́ль, гало́ўны шлях
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
staple3 [ˈsteɪpl] adj. гало́ўны;
staple crops гало́ўныя сельскагаспада́рчыя культу́ры
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
выка́знік, -а, м.
1. У граматыцы: галоўны член сказа, які абазначае дзеянне ці стан прадмета, выражанага дзейнікам.
2. Тое, што і выразнік.
Францішак Багушэвіч — в. думак і спадзяванняў простага народа.
|| прым. выка́знікавы, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Grúndrichtung f -, -en гало́ўны напра́мак
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Háuptschriftleiter m -s, - гало́ўны рэда́ктар
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Háupttreffer m -s, - гало́ўны вы́йгрыш
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
kardinál a гало́ўны, асно́ўны, кардына́льны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)