tlgen vt

1) выво́дзіць, зво́дзіць, знішча́ць

2) загла́джваць (віну)

3) пагасі́ць (доўг)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

trllern

1. vi пуска́ць трэль, выво́дзіць по́шчак

2) (гу́чна) напява́ць (без слоў)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wrzelzeichen n -s, - матэм. знак ко́раня;

das ~ entfrnen выво́дзіць з-пад ко́раня

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

trill2 [trɪl] v.

1. выво́дзіць трэ́лі;

trill with laughter заліва́цца сме́хам

2. ling. вымаўля́ць гук «p» з вібра́цыяй;

The French trill the sound “p”. Французы грасіруюць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

док м. Dock n -(e)s, -e і -s;

сухі́ док Trckendock n;

плыву́чы док Schwmmdock n;

уво́дзіць у док indocken vt;

выво́дзіць з дока usdocken vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hcken vt, vi уст. высе́джваць [выво́дзіць] птушаня́т, выво́дзіць дзіцяня́т (пра сысуноў);

Böses ~ заду́мваць нядо́брае

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

выво́дзіцца несов.

1. в разн. знач. выводи́ться; см. вы́весціся;

2. страд. выводи́ться; возводи́ться; уводи́ться; удаля́ться, исключа́ться; вытравля́ться, трави́ться; изводи́ться, своди́ться, переводи́ться, истребля́ться; заключа́ться, умозаключа́ться; изобража́ться, пока́зываться, представля́ться; вытя́гиваться; см. выво́дзіць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

patience [ˈpeɪʃns] n.

1. (with) цярпе́нне;

I’ve got no patience with him. Ён выводзіць мяне з цярпення;

My patience is exhausted. Маё цярпенне скончылася.

2. пасья́нс (ігра ў карты)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вы́вад, ‑а і ‑у, М ‑дзе, м.

1. ‑у. Дзеянне паводле дзеясл. выводзіць — вывесці (у 1–3 знач.).

2. ‑у. Суджэнне, якое лагічна вынікае з меркаванняў. Тэарэтычныя, практычныя вывады. Канчатковы вывад. □ Круцілі і так і гэтак і кожны раз прыходзілі да вываду — трэба будаваць новыя печы. Карпаў.

3. ‑а. Спец. Провад або спецыяльнае прыстасаванне, прызначанае для сувязі са знешнім асяроддзем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

fppen vt дражні́ць, дуры́ць;

j-n bis aufs Blut ~ выво́дзіць каго́-н. з сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)