касавокасць, разлад каардынаванага руху вачэй у чалавека.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ДА́ЎНА ХВАРО́БА,
храмасомная хвароба, пры якой адставанне ў разумовым і фіз. развіцці спалучаецца са своеасаблівым вонкавым выглядам хворых і недастатковасцю функцый залоз унутр. сакрэцыі (найчасцей шчытападобнай залозы). Апісана англ. урачом Л.Даўнам у 1866. У хворых на Д.х. колькасць храмасом у клетках 47 замест 46 (3 замест 2 храмасом 21-й пары). Прыкметы: паменшаныя памеры галавы, вузкія вочныя шчыліны, косы разрэз вачэй, скурныя складкі каля ўнутр. вуглоў вачэй, плоскі твар са скулавымі дугамі, кароткі нос з шырокім пераноссем, дэфармаваныя вушы, тоўсты язык, рэдкія зубы, паўадкрыты рот. Ужо на першым годзе жыцця назіраецца адставанне ў развіцці псіхікі (гл.Алігафрэнія) і рухальных навыкаў. Дзеці пазней пачынаюць сядзець і хадзіць; тонус іх мышцаў парушаны, аб’ём рухаў у суставах павялічаны, палавыя органы недаразвітыя. Лячэнне малаэфектыўнае. Навучанне ў спец. школах.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
in view
навідаво́ку
to have (keep) in view —
а) не спуска́ць з вачэ́й
б) мець на ўва́зе
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
жаўтаво́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Рмн. ‑чак; ж.
Птушка атрада кулікоў, у якой каля вачэй жоўты абадок.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паго́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Уст. Могільнік. Не спускайце ж, забойцы, вачэй, А лічыце сваіх на пагостах.Танк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
процівага́з, ‑а, м.
Спецыяльнае прыстасаванне для аховы органаў дыхання, твару і вачэй ад атрутных газаў, дыму і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
únverwandt
1.a пі́льны, ува́жлівы
2.adv пільна, не зво́дзячы вачэй
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
пья́ный
1.прил., прям., перен. п’я́ны;
2.сущ. п’я́ны, -нага м.;
◊
с пья́ных глаз з п’я́ных вачэ́й.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Перано́сіца ’пераноссе’ (навагр., ЖНС), пірано́сіца ’верхняя частка носа між вачэй’ (Варл.). Лексема з суф. ‑іц‑а (як у балг. і серб.-харв. мовах) — пад уплывам рус. ці ц.-слав. мовы, параўн. яшчэ ст.-рус.переносица ’тс’ (з 1682 г.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
аге́ньчык, -а і -у, мн. -і, -аў, м.
1.гл. агонь.
2. -а. Святло ад чаго-н. у выглядзе кропкі, плямкі святла.
А. папяросы.
Вёска заснула: ні аднаго агеньчыка.
3. -у, перан. Захапленне, запал (разм.).
Танцор з агеньчыкам.
4.перан. Бляск вачэй (адлюстраванне ўнутранага стану каго-н.).
У яе вачах — смяшлівыя агеньчыкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)