Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
антыраке́та
(ад анты- + ракета)
снарад, прызначаны для знішчэння ракет наступальнага дзеяння.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
антысейсмі́чны
(ад анты + сейсмічны)
пабудаваны з улікам магчымага ўздзеяння сейсмічных сіл.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
антыгумані́зм
(ад анты- + гуманізм)
непрызнанне прынцыпаў гуманізму, прыніжэнне ролі чалавека як асобы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
антыкамуні́зм
(ад анты- + камунізм)
варожая камуністычнай тэорыі і практыцы ідэалогія і палітыка.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
антымагні́тны
(ад анты- + магніт)
які не паддаецца ўздзеянню магніту (напр. а. гадзіннік).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
антымутаге́ны
(ад анты- + мутагены)
хімічныя і фізічныя агенты, якія паніжаюць частату мутацый.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
антысе́птыка
(ад анты- + гр. septikos = гнойны)
абеззаражванне ран процігніласнымі сродкамі (параўн.асептыка).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АНТЫГАРМО́НЫ (ад анты... + гармоны),
прыродныя ці штучна сінтэзаваныя рэчывы, здольныя замяшчаць і блакіраваць актыўнасць сапраўдных гармонаў у іх рэакцыях з рэцэптарамі жывых клетак. Структурна блізкія да адпаведных ім гармонаў і належаць да розных груп злучэнняў (пептыды, бялкі, стэроіды і інш.), але ў дачыненні да кожнага канкрэтнага гармону пераважае пэўны іх клас (напр., большасць антыгармонаў для антыандрагенаў з’яўляюцца стэроідамі, для бялковых гармонаў — бялкамі). Валодаюць высокай спецыфічнасцю: напр., антыэстрагены блакіруюць у матцы дзяленне толькі эстрагенаў і не змяняюць уплыў андрагенаў. Пры гэтым уласная гарманальная актыўнасць у антыгармонах адсутнічае або нязначная. Выкарыстоўваюцца ў эксперым. і клінічнай эндакрыналогіі для вывучэння функцый эндакрынных залоз у эмбрыягенезе, выключэння іх дзейнасці без хірург. выдалення адпаведнай залозы, блакіравання гарманальных эфектаў пры развіцці гарманальназалежных пухлін, паталагічных зменах палавых паводзін і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АНТЫКЛІНА́ЛЬ (ад анты... + грэч. klinō нахіляю),
антыклінальная складка, складка пластоў горных парод, павернутая пукатасцю ўгару, з больш стараж. пародамі ў ядры. Найб. уласцівыя складкавым горным сістэмам Зямлі. Бывае прамая, нахіленая, ляжачая, перакуленая. Месца перагіну пластоў наз. замком антыкліналі (скляпеннем), бакі — крыламі. Антыкліналі, у якіх адносіны шырыні да даўжыні складаюць 1/3, наз.брахіантыкліналямі, круглаватыя ў плане антыкліналі — купаламі. На Беларусі пашыраны ў пародах крышт. фундамента (Ваўкавыская, Івацэвіцка-Вілейская, Пружана-Ашмянская) і платформавага чахла, пераважна ў дэвонскіх саляносных, подсцільных і перакрываючых іх адкладах Прыпяцкага прагіну (Васілевіцкая, Мышанская, Старобінская і інш.), дзе ўзніклі ў выніку разломных і галакінетычных рухаў у познім палеазоі і мезазоі.
