миро́к

1. (узкий круг людей) гурто́к, -тка́ м.;

2. перен. (узкая область чего-л.) абмежава́ны свет; мале́нькі свет.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

маларазвіты́

1. (in der Entwícklung) zurückgeblieben, únterentwickelt;

2. (абмежаваны) beschränkt;

маларазвіты́ чалаве́к ein beschränkter Mensch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

правінцыя́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Уст. Які знаходзіцца ў правінцыі (у 3 знач.). Пасля Памыйка адкрыўся Рыгору, што ён з’яўляецца карэспандэнтам некалькіх сталічных і правінцыяльных газет. Гартны.

2. Разм. зневаж. Абмежаваны ў сваіх поглядах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

правінцыя́льны

(лац. provincialis)

1) які знаходзіцца ў правінцыі (напр. п. гарадок);

2) абмежаваны ў сваіх поглядах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

стэна-

(гр. stenos = вузкі, цесны)

першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае паняццям «цесны, абмежаваны», «скарочаны».

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

terminable [ˈtɜ:mɪnəbl] adj. fml абмежава́ны ў ча́се; тэрміно́вы;

The contract is terminable in ten years. Кантракт заканчваецца праз дзесяць гадоў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

люне́т, ‑а, М ‑неце, м.

1. Уст. Палявое ўмацаванне, якое складаецца з аднаго-двух валоў і рова ўперадзе.

2. У архітэктуры — арачны праём у скляпенні ці сцяне над дзвярамі ці акном, абмежаваны гарызантальна знізу.

[Фр. lunette.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бліцтурні́р

(ад ням. Blitz = бліскавіца + турнір)

шахматны турнір, у якім на кожную партыю даецца максімальна абмежаваны час.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

miałki

miałk|i

1. дробны;

sól ~a — дробная соль;

cukier ~i — цукровая пудра;

2. плыткі, неглыбокі;

3. перан. абмежаваны, неглыбокі;

~i umysł уст. абмежаваны розум

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

open-ended [ˌəʊpənˈendɪd] adj.

1. не абмежава́ны ча́сам/у ча́се;

open-ended contracts бестэрміно́выя кантра́кты

2. неканчатко́вы; які́ дапускае папра́ўкі, змяне́нні

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)