Verbum

dúrsten, dürsten vi смя́гнуць, адчува́ць сма́гу;

nach etw. (D) ~ пра́гнуць, жада́ць чаго́-н.;

mich dürstet мне хо́чацца піць

éingewöhnen

1. vt прывуча́ць

2. ~, sich (in a) прывыка́ць (да чаго-н.); звыка́цца, асво́йвацца (з чым-н.); акліматызава́цца

entríngen*

1. vt (D) вырыва́ць (у каго-н.)

2. ~, sich (D) вы́рвацца (у каго-н. з чаго-н.)

entsétzen II

1. vt пужа́ць, пало́хаць, прыво́дзіць у жах

2. ~, sich (über A, vor D) жаха́цца (чаго-н.)

entstéhen* vi (s)

1) узніка́ць

2) выніка́ць (з чаго-н.);

◊

was auch daráus ~ mag няха́й бу́дзе, што бу́дзе

erlássen* vt

1) выдава́ць (законы)

2) вызваля́ць (ад чаго-н.);

éine Stráfe ~ здыма́ць ка́ру;

éinen Beféhl ~ вы́даць зага́д

erpícht a (auf A) сква́пны; ла́сы (на што-н.);

auf etw. (A) ~ sein быць ахво́чым да чаго́-н.

Verhálten n -s

1) паво́дзіны, спо́саб дзе́яння

2) (zu D) ста́ўленне, адно́сіны (да каго-н., да чаго-н.)

vorüber a мі́ма (an D – каго-н., чаго-н.);

die Gefáhr ist ~ небяспе́ка міну́ла(ся);

~ sein міну́ць, прайсці́

stímmen I vi (für, gegen A) галасава́ць, падава́ць го́лас (за, супраць каго-н., чаго-н.);

geschlóssen ~ галасава́ць аднаду́шна