Stúdium
1) вывучэ́нне;
Stúdi¦en an
2) заня́ткі, вучо́ба
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Stúdium
1) вывучэ́нне;
Stúdi¦en an
2) заня́ткі, вучо́ба
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Unterháltung
1) без
2) размо́ва, гу́тарка
3) заба́ва, паце́ха
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Verhálten
1) паво́дзіны, спо́саб дзе́яння
2) (zu
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
vorüber
die Gefáhr ist ~ небяспе́ка міну́ла(ся);
~ sein міну́ць, прайсці́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Wéihwasser
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wéitgehend, weit géhend
~es Verständnis глыбо́кае разуме́нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вы́явіць
1. обнару́жить, прояви́ть, вы́явить; показа́ть; вы́казать; вы́разить;
2. (доказать неоспоримо) установи́ть; вскрыть; (раскрыть содержание понятия) определи́ть;
3. (раскрыть недостатки, доказать виновность) обнару́жить, обнажи́ть, вы́явить, вскрыть, откры́ть; изобличи́ть;
4.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гле́ба
◊ вы́біць гле́бу з-пад (чыіх) ног — вы́бить по́чву из-под (чьих) ног;
на гле́бе
расчы́сціць гле́бу — (для каго,
зандзі́раваць гле́бу — зонди́ровать по́чву;
тра́ціць гле́бу пад нага́мі — теря́ть по́чву под нога́ми;
адчу́ць гле́бу пад нага́мі — ощути́ть (почу́вствовать) по́чву под нога́ми;
стая́ць на цвёрдай гле́бе — стоя́ть на твёрдой по́чве;
прашчу́паць гле́бу — прощу́пать по́чву
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́падак, -дку
○ ва ўся́кім ~дку — во вся́ком слу́чае;
з ~дку — (
на пе́ршы в. — на пе́рвый слу́чай;
на ўся́кі в. — на вся́кий слу́чай;
ад ~дку да ~дку — от слу́чая к слу́чаю;
ні ў я́кім ~дку — ни в ко́ем слу́чае;
у ~дку
у кра́йнім ~дку — в кра́йнем слу́чае;
у ле́пшым ~дку (ра́зе) — в лу́чшем слу́чае;
у адваро́тным ~дку — в проти́вном слу́чае
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
іпаста́сь
(
1) адна з асоб хрысціянскай тройцы (бог выступае ў трох іпастасях: бог-бацька, бог-сын і бог-дух святы);
2)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)