паклёп м. Verléumdung f -, -en;

узве́сці паклёп на каго-н. j-n verléumden [verlästern]; j-m Übles náchreden [náchsagen]; j-n verlästern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пужа́ць

1. schrécken vt, erschrécken vt;

2. (пагражаць) dróhen vi (каго-н. D);

3. (успуджваць) áufschrecken vt, áufscheuchen vt (птушак)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пхаць разм. stóßen* vt; drängen vt; púffen vt (разм.);

пхаць каго-н. ánstoßen* vt; j-m éinen Stoß versétzen [geben*]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сва́тацца (да каго-н.) fréien vi (um A), wérben* vi (um A), ánhalten* vi (um A); auf Fréiersfüßen géhen* (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пасадзі́ць

1. (чалавека) hínsetzen vt; éinen Platz ánweisen* (каго-н. D);

◊

пасадзі́ць на па́лю pfählen vt;

2. (расліны) pflánzen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прапясо́чыць разм. (прабраць каго-н.) j-m den Kopf wáschen* [zuréchtsetzen аддз.], scharf rügen, ábkanzeln vt; die Leviten [-′vi:-] lésen* (высок.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адве́даць

1. (наведаць) besúchen vt; éinen Besúch máchen (каго-н. bei D);

2. (пакаштаваць) kósten vt, probíeren vt ábschmecken vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

любава́цца bewúndern vt; séine Áugen [Blícke] an etw. (D) wéiden; sich ergötzen (на каго-н., на што-н. an D) (высок.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

му́шка​II ж. (на зброі) Korn n -(e)s, Körner;

◊

бра́ць [узя́ць] на му́шку каго-н. j-n aufs Korn néhmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прасі́ць, прашу, просіш, просіць; незак.

1. каго-чаго, аб кім-чым і з інф. Звяртацца з просьбай да каго‑н., дабівацца чаго‑н. у каго‑н. Прасіць дапамогі. Прасіць прабачэння. □ Сёння людзі падраздзялення .. просяць аб прысваенні іхняй заставе імені «Васемнаццаці паўшых герояў». Брыль. — Паночку... паночку міленькі, не чапай мяне! — прасіла-маліла дзяўчына. Бядуля. // Прапаноўваць што‑н. рабіць. Прасіць, каб захоўвалі цішыню. Прашу заняць свае месцы.

2. што. Назначаць цану. Прасіць пяць тысяч за хату.

3. за каго-што. Разм. Клапаціцца аб кім‑н., заступацца за каго‑н. Прасіць за таварыша.

4. каго і без дап. Запрашаць, зваць. — Хлеб ды соль вам, — сказаў .. [Пракоп]. — Просім за стол, — адказаў бацька. Сабаленка. — Тады паглядзім зблізку, што гэта за народ, — сказаў гаспадар і загадаў слузе: прасі! Маўр.

5. што і без дап. Разм. Жабраваць. Калі старац аднойчы спыніўся пад акном, пачаў спяваць і прасіць міласціну, гаспадыня сказала рыжаму: «Вынесі яму чаго-небудзь». Кудраўцаў.

•••

Богам прашу — вельмі моцна прашу.

Есці не просіць — пра тое, што набыта, прыгатавана ў запас.

Есці просяць (боты, чаравікі і пад.) — пра дзіравы, паношаны абутак.

Міласці просім — ветлівае запрашэнне зрабіць што‑н.

Прасіць бізуна — сваімі ўчынкамі, паводзінамі заслугоўваць кары.

Прасіць ласкі — прасіць чыёй‑н. дапамогі або міласці.

Прашу прабачэння — прабач(це).

Просам прасіць — вельмі шчыра і настойліва прасіць, маліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)