Vórliebef - (für A) ця́га, схі́льнасць (да каго-н., чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wárnenvt (vor D) перасцерага́ць, папярэ́джваць (ад каго-н.,чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wégfischenvt (D) разм. падчапі́ць, урва́ць (што-н., у каго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Wíderwillem -ns агі́да (gegen A – да каго-н., чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
пава́гаж.Áchtung f -; Respektíerung f -; Éhr¦erbietung f - (пачцівасць);
карыста́цца пава́гайÁchtung geníeßen*, in (hóhem) Ánsehen stehen*;
вы́клікаць пава́гу дакаго-н., ста́віцца з пава́гай дакаго-н.j-náchten, vor j-m [für j-n] Áchtung háben [hégen]; für j-nÁchtung empfínden*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
выка́звацца sich äußern (пракаго-н., прашто-н. über A; паякім-н.пытанні zu D); áuftreten*vi (s) (насходзе);
выка́звацца за [супро́ць] каго-н. für [gégen] j-náuftreten*, sich für [gégen] j-náussprechen*;
выка́звацца ў тым сэ́нсе, што… sich dahín (géhend) äußern, dass…
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
абве́сці
1. (каго-н.ваколчаго-н.) j-m um etw. (A) herúmführen;
2. (абрыс) umránden*vt; спарт. umspíelen vt;
3.разм. (ашукаць) ánführen vt, betrügen*vt;
◊
абве́сцікаго-н.вако́л па́льцаj-m um den Fínger wíckeln, mit j-m (ein) léichtes Spiel háben
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адно́сіныед.нет
1. (да каго, чаго)в разн. знач. отноше́ние ср.(к кому, чему);
до́брыя а. да дзяце́й — хоро́шее отноше́ние к де́тям;
я ма́ю некато́рыя а. да гэ́тага мерапрые́мства — я име́ю не́которое отноше́ние к э́тому мероприя́тию;
у ~нах да каго́-не́будзь — по отноше́нию к кому-л.;
2. (общение, связи) отноше́ния;
быць у блі́зкіх ~нах — быть в бли́зких отноше́ниях;
3.мат. отноше́ние ср.;
○ дыпламаты́чныя а. — дипломати́ческие отноше́ния
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыгрэ́ць, ‑грэю, ‑грэеш, ‑грэе; зак.
1. Пачаць грэць. Падзьмуў паўднёвы вецер, прыгрэла сонца і ўвачавідкі пастракаціла поле на чорныя плямы.Пальчэўскі.Па-вясноваму прыгрэла сонца.Васілеўская.
2.каго-што. Нагрэць, сагрэць каго‑, што‑н. Красавік прыйшоў. Палі Сонейка прыгрэла, І на леташняй раллі Жыта зарунела.Грахоўскі.— Пакінь, Пакінь мне дачушку маю, Я ў салому яе спавію, Я прыгрэю яе сваім целам.Глебка.
3.перан.; каго. Разм. Аказаць прытулак каму‑н., праявіць чулыя адносіны да каго‑н., паклапаціцца аб кім‑н. Прыгрэць сірату. □ [Шота:] Ну, чаго ты прычапіўся: я, я! І я! Абодва добрыя цацы! Рады, што добрыя людзі прыгрэлі, даглядаюць.Губарэвіч.Мы свой кут у слязах пакідалі, Да цябе нас твой голас пазваў, Ты ўсіх нас прыгрэла, Масква!Броўка.
•••
Прыгрэць змяю (гадзюку) на (сваіх) грудзях — зрабіць дабро чалавеку, які пазней адплачвае няўдзячнасцю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэтэ́нзія, ‑і, ж.
1. Прад’яўленне сваіх правоў на каго‑, што‑н.; патрабаванне чаго‑н. — Я напішу, каб сельсавет у трохдзённы тэрмін законна ўрэгуляваў гэтае пытанне з зямлёю, на якую вы маеце прэтэнзію...Галавач.У гэтых словах угадвалася прэтэнзія, можа, нават на кіраўніцтва калгасам.Дуброўскі.
2. Патрабаванне незадаволенасць, прад’яўленыя да каго‑, чаго‑н.; скарга. У сталявараў нямала прэтэнзій да рабочых тых аддзяленняў сталеліцейнага цэха, ад якіх залежыць паспяховая работа.Данілевіч.//Спец. Заява крэдытора, пакупніка, у якой выказваецца пратэст даўжніку, пастаўшчыку з прычыны парушэння ўмоў пагаднення.
3. Імкненне прыпісаць сабе ўласцівасці, якасці, якіх звычайна няма. Скаромны быў чалавек з прэтэнзіямі на інтэлігентнасць.Колас.[Пан Чарапіцкі] гаворыць, як сячэ, — з прыціскам, з прэтэнзіямі на віртуозную элегантнасць.Пестрак.
•••
У прэтэнзіі (быць)накаго-што — адчуваць незадаволенасць кім‑, чым‑н., крыўду на каго‑, што‑н.
[Лац. praetensio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)