Verbum

я́ркасць ж.

1. (святла, фарбаў) Gréllheit f -; Hélligkeit f -;

я́ркасць адлюстрава́ння тэле Bíldhelligkeit f -;

2. перан. das Markánte (sub), Prägnanz f -; Schärfe f - (рэзкасць)

зама́хвацца, замахну́цца

1. (zum Schlág) áusholen (чым-н. mit D);

2. перан., разм. (паквапіцца):

зама́хвацца на чужу́ю маёмасць versúchen sich (D) frémdes Éigentum ánzueignen

зачарава́ць, зачаро́ўваць

1. verzáubern vt, verhéxen vt;

2. перан. (прывабіць) bezáubern vt, verzáubern vt, entzücken vt; in séinen Bann zíehen* [zwíngen*], in Bann schlágen*

змыва́цца

1. (мыццём) ábgehen* vi (s), heráusgehen* vi (s);

пля́ма змылася der Fleck ist heráusgegangen;

2. перан. разм. (уцякаць) verdúften vi (s), sich verdrücken

каніце́ль ж.

1. (залатая, сярэбраная нітка) Kantílle f -, -n, gewúndener Gólddraht [Sílberdraht];

2. перан. разм. lángweilige [lángwierige] Sáche, Trödeléi f -, -en;

◊

цягну́ць каніце́ль (herúm)trödeln vi

нахапа́цца

1. (in gróßen Méngen) zusámmenraffen vt;

2. перан. (павярхоўна засвоіць) áufschnappen vt; sich (D) óberflächlich áneignen;

нахапа́цца ве́даў sich (D) Kénntnisse óberflächlich áneignen

нацкава́ць

1. (сабак і г. д.) hétzen vt (на каго-н. auf A, gégen A);

2. перан. (падбухторыць) áufhetzen vt, áufstacheln vt, áufwiegeln vt

ні́кнуць

1. (схіляцца) wélken vi (s) (пра кветкі); sich néigen, níedersinken* vi (s); den Kopf hängen lássen* (тс. перан.);

2. (знікаць) verschwínden* vi (s)

пу́та н.

1. (каня) Féssel f -, -n;

2. разм. груб. (пра чалавека) verständnisloser Mensch, Tölpel m -s, -;

3. перан.:

пу́ты Fésseln pl, Kétten pl

раме́снік м.

1. Hándwerker m -s, -, Gewérbetreibende (sub) m -n, -n;

2. перан. пагард. Stürmer m -s, -;

3. (вучань рамеснай вучэльні) Gewérbeschüler m -s, -