Verbum

ábwendig a няве́рны, здра́длівы;

j-n ~ máchen адбіва́ць каго́-н., адця́гваць

ánmessen* vt

1) абме́рваць (каго-н.)

2) прыстасо́ўваць, прыво́дзіць у адпаве́днасць

ánsichtig a высок.:

~ wérden (G) уба́чыць, згле́дзець (каго-н., што-н.)

assistíeren vi (D) садзе́йнічаць, дапамага́ць (каму-н.), быць асістэ́нтам (каго-н.)

áufsuchen vt

1) вышу́кваць, высо́чваць

2) наве́дваць, захо́дзіць (да каго-н.)

bedrücken vt

1) прыгнята́ць, рабі́ць уці́ск (на каго-н.)

2) засмуча́ць

beféinden vt варагава́ць (з кім-н.), адчува́ць варо́жасць (да каго-н.)

bréitschlagen* аддз. vt разм.

1) угавары́ць (каго-н.)

2) ашука́ць, абдуры́ць

bürgen vi (für A) руча́цца, адка́зваць (за каго-н., што-н.)

Ésel m -s, - асёл;

j-n zum ~ máchen абдуры́ць каго́-н.