упаўнава́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., каго-штонашто і зінф.
Даць паўнамоцтвы на правядзенне чаго‑н., даверыць зрабіць што‑н. ад чыйго‑н. імя. Упаўнаважыць пасла на вядзенне перагавораў. Упаўнаважыць касіра атрымаць грошы па даверанасці. □ — Сход нас і ўпаўнаважыў, — уставіў Вітушка.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эксперты́за, ‑ы, ж.
1. Вывучэнне, даследаванне чаго‑н. з мэтай даць яму правільную ацэнку, зрабіць правільнае заключэнне і пад. На наступны дзень хімічная экспертыза Этнаграфічнага музея ўстанавіла, што зубы сапраўды пакрыты лускавінкамі золата.«Звязда».
2. Экспертная камісія. У мансійскую вёску выязджала экспертыза Акадэміі навук.Шынклер.
[Фр. expertise.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
slap1[slæp]n. пляска́ч;
give smb.a slapдаць каму́-н. плескача́/по́ўху
♦
a slap in the face по́ўха, апляву́ха;
a slap on the wristinfml папярэ́джанне;
slap and tickleBrE, infml, dated шу́мная валтузня́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verábreichenvt дава́ць (лякарства і г.д.);
j-m eins ~разм.даць каму́-н. апляву́ху [по́ўху]; гл. verabfolgen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Трады́цыя ’перадача ад пакалення да пакалення нормаў, звычаяў, поглядаў і інш.’ (ТСБМ, Некр. і Байк.), трады́ція ’тс’ (Ласт.), ст.-бел.традиция, традыция ’тс’ (XVII ст.), якое праз ст.-польск.tradycyja (XVI ст.) з лац.trāditio (Булыка, Лекс. запазыч., 192) < trādĕre ’аддаваць’, ’перадаваць вусным шляхам’ < trans ’пера-’ і dare ’даць, даваць’ (Длугаш-Курчабова, 501–503; Голуб-Ліер, 485; ЕСУМ, 5, 615).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Надзёжнік ’рачная губка, бадзяга’ (Ян.), надочнік, ладаннік ’тс’ (ТС), параўн. рус.надожник, надошник ’тс’, укр.надошник ’тс’. Няясная зыходная форма слова не дазваляе даць надзейную этымалогію. Звяртае на сябе ўвагу збліжэнне розных форм са словамі надзёжа ’надзея’, ладны ’добры, прыгожы’, нада ’трэба’, параўн. рус.дыял.надошный ’патрэбны’ і інш., што можа сведчыць пра народнаэтымалагічнае пераасэнсаванне невядомай зыходнай формы як вынік яе дээтымалагізацыі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лу́пень, зарабі́ць лу́пня ’быць адлупцаваным’ (жытк., Нар. словатв.), лу́пе́нь ’лупцоўка, калатня’, ’непамерная плата’, даць лу́пня, заробіць лу́пня ’атрымаць лупцоўку’ (ТС). Укр.да́ти лу́пня, рус.разан.дать лупака́, урал.лу́панцы ’біццё’, укр.жытом.лупанець ’удар рукой’, польск.dać łupnia, якое, магчыма, запазычана з усх.-слав. моў (Слаўскі, 5, 333). Там жа даецца і прасл. форма lupьnjь, якая да lupiti > лупі́ць ’моцна біць, лупцаваць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
permission[pəˈmɪʃn]n.(for) дазво́л;
give/refuse permission to do smth.даць дазво́л/не дазво́ліць рабі́ць што-н.;
They werе refused permission to leave the country. Iм не дазволілі пакінуць краіну;
with your permissionfml з ва́шага дазво́лу
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
rocket2[ˈrɒkɪt]n.
1. раке́та;
a space rocket касмі́чная раке́та;
a rocket site ста́ртавая пляцо́ўка, паліго́н
2. рэакты́ўны снара́д
♦
give smb. a rocketBrE, infmlдаць каму́-н. наганя́й;
get a rocketBrE, infml атрыма́ць наганя́й
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)