usychać

usycha|ć

незак.

1. сохнуць; высыхаць;

kwiatki ~ją od gorąca — кветкі сохнуць ад гарачыні;

2. сохнуць; чэзнуць; марнець;

~ć z miłości — сохнуць ад кахання;

~ć z tęsknoty za kim/czym — сохнуць ад тугі па кім/чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gonić

goni|ć

незак.

1. (kogo/co) гнацца (за кім/ чым);

policjant gonić złodzieja — паліцэйскі гоніцца за злодзеeм;

~ć z wywieszonym językiem разм. лётаць высалапіўшы язык;

2. гнаць; падганяць;

wóźnica ~ł konia batem — возчык падганяў каня бізуном

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

budować

незак.

1. будаваць; узводзіць; ствараць; рабіць;

budować domy — будаваць дамы;

budować od podstaw перан. пачынаць спачатку (наноў);

2. грунтаваць;

budować na czym swoje plany — грунтаваць на чым свае планы;

budować zamki na lodzie — будаваць паветраныя замкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

lód, lodu

м.

1. лёд;

zimny jak lód — халодны як лёд;

lód sztuczny — штучны лёд;

budować zamki na lodzie — будаваць паветраныя замкі;

zostać na lodzie — застацца ні з чым;

(pieniędzy) jak lodu — (грошай) як мякіны; колькі заўгодна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Flámme f -, -n

1) по́лымя, аго́нь;

in ~n stéhen* пала́ць;

in ~n sétzen запа́льваць;

in ~n áusbrechen* загарэ́цца, успы́хнуць

2) перан. аго́нь, запа́л;

Féuer und ~ sein пала́ць натхне́ннем; (für A) захапі́цца (чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

náchtun*

1. vt

1) дабаўля́ць

2) (D) перайма́ць, імітава́ць;

kéiner kann es ihm ~ ніхто́ не мо́жа параўна́цца з ім у гэ́тым

2. vi (j-m in D) перайма́ць (каго-н. у чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schléier m -s, -

1) вэ́люм

2) перан. по́крыва, засло́на;

den ~ lüften прыпа́дняць засло́ну над чым-н., зняць засло́ну;

únter dem ~ der Nacht пад по́крывам но́чы;

es liegt ein ~ darüber гэ́та пакры́та це́мрай невядо́масці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verscháffen vt дастава́ць, здабыва́ць, набыва́ць;

j-m éine Stélle [Árbeit] ~ устро́іць на рабо́ту каго́-н.;

sich (D) Gewíssheit ~ упэўніцца ў чым-н.;

sich (D) etw. ~ дабі́цца [дасягну́ць] чаго́-н.;

sich (D) éinen Námen ~ набы́ць вядо́масць [папуля́рнасць]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórbauen

1. vt будава́ць (што-н. перад чым-н.)

2. vi (D) разм. прадухіля́ць, папярэ́джваць, быць аба́члівым;

man muss ímmer ~ трэ́ба быць заўсёды прадба́члівым;

éinem Zwécke ~ падрыхтава́ць гле́бу для дасягне́ння яко́й-н. мэ́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дэклара́цыя, ‑і, ж.

1. Афіцыйная заява аб чым‑н.; урачыстае абвяшчэнне ўрадам або партыяй якіх‑н. прынцыпаў сваёй палітыкі, а таксама дакумент, у якім яны выкладзены. Выступіць з дэкларацыяй. Урадавая дэкларацыя. Дэкларацыя аб утварэнні СССР.

2. Назва некаторых афіцыйных дакументаў з паведамленнем якіх‑н. патрэбных звестак. Гандлёвая дэкларацыя.

3. перан. Немастацкае, абстрактнае апісанне, якое не выклікае эмоцый, або чыё‑н. выказванне такога характару. Некаторыя.. паэты павярхоўна падыходзілі да з’яў жыцця, мастацкае адлюстраванне жыцця падмянялі дылетанцкімі, верхаглядскімі дэкларацыямі. Навуменка. Дэкларацыя, якая б яна ні была.., ніяк не можа замяніць актыўнасць уласна-мастацкай, актыўнасць вобразнага пазнання. Бярозкін.

[Ад лац. declaratio — заява, аб’ява.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)