шва́бскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да швабаў, які належыць, уласцівы ім. Швабскае паходжанне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шо́рскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да шорцаў, які належыць, уласцівы ім. Шорская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эвенкі́йскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эвенкаў, які належыць, уласцівы ім. Эвенкійская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эве́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эвенаў, які належыць, уласцівы ім. Эвенская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эксудаты́ўны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да эксудату; які суправаджаецца эксудацыяй. Эксудатыўныя з’явы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эрзя́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эрзян, які належыць, уласцівы ім. Эрзянская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эскімо́скі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эскімосаў, які належыць, уласцівы ім. Эскімоская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эсто́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эстонцаў, які належыць, уласцівы ім. Эстонская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ятвя́жскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да ятвягаў, які належыць, уласцівы ім. Ятвяжская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Капу́л, копул ’прылада, пры дапамозе якой выдзёўбваюць ночвы, цясла’ (мазыр., З нар. сл.). Да капыл, які ўтвораны ад капаць (гл.) пры дапамозе суфікса ‑ыл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)