Verbum

захапле́нне н.

1. (задавальненне) Begéisterung f -; Enthusiásmus m -;

2. (інтарэс) Interésse n -s, -n (да чаго-н. für A);

3. (улюбёнасць) Léidenschaft f - (кім-н. für A)

падпа́льшчык м.

1. (той, хто наўмысна ўчыніў пажар) Brándstifter m -s, -;

2. перан. (той, хто падбухторвае да чаго-н.) Ánstifter m -s, -;

падпа́льшчык вайны́ Kríegsbrandstifter m -s, -

падсу́нуць

1. (прысунуць) heránrücken vt, heránschieben* vt (да чаго-н. an A);

2. (засунуць) (hinéin)stécken vt;

3. (непрыкметна падлажыць) zústecken vt, zúschieben* vt (каму-н. D)

састаўны́

1. (які складаецца з некалькіх частак) zusámmengesetzt;

састаўны́ выка́знік грам. ein zusámmengesetztes Prädikát;

2. (які з’яўляецца часткай чаго-н.) Bestánd;

састаўна́я ча́стка Bestándteil m -s, e

по́шукі мн. Súche f -, Súchen n -s, Náchforschung f -, -en (расследаванне);

у по́шуках auf der Súche (чаго-н. nach D);

адпраўля́цца на по́шукі auf die Súche géhen*

асцерага́цца, асцерагчы́ся (чаго-н., каго-н і з інф) sich hüten (vor D), sich in Acht nehmen*; auf der Hut sein, vórsichtig sein; Acht gében* (быць асцярожным)

аблёт м.

1. (выпрабаванне) Éinfliegen n -s, Próbeflug m -(e)s, -flüge;

2. (мясцовасці) Ábfliegen n -s;

3. (вакол чаго-н.) Umflíegen n -s, Umkreísen n -s

адві́льваць, адвільну́ць разм. sich (herúm)drücken (ад чаго-н. um A); sich drücken (vor D); Áusflüchte súchen, Áusreden háben;

адві́льваць ад пра́цы sich vor der Árbeit drücken

адмаўля́ць

1. (у існаванні чаго-н.) ábsagen vt, ábweisen* vt;

2. (адхіляць) nein [Nein] sagen, áblehnend [ábschlägig] (be)ántworten;

адмаўля́ць у даве́ры каму-н. j-m das Vertráuen entzíehen* [verwéigern]

адмежава́цца

1. (аддзяліць мяжой) sich ábtrennen;

2. (адасобіцца) sich ábgrenzen (ад каго-н., чаго-н. von D, gégen A); sich ábsondern (von D); sich distanzíeren (von D)