гандлёвы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да гандлю, звязаны з яго вядзеннем і арганізацыяй.
2. Які займаецца гандлем, служыць месцам для гандлю.
3. Які з’яўляецца прадметам гандлю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гандлёвы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да гандлю, звязаны з яго вядзеннем і арганізацыяй.
2. Які займаецца гандлем, служыць месцам для гандлю.
3. Які з’яўляецца прадметам гандлю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адклі́каць, ‑клі́чу, ‑клі́чаш, ‑кліча;
1. Паклікаўшы, прымусіць адысці куды‑н.; адазваць.
2. Вярнуць назад, прапанаваўшы спыніць выкананне ранейшых абавязкаў.
адкліка́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апераза́ць, аперажу, апяражаш, апяража;
1. Надзець пояс і пад.
2. Абвязаць каго‑н. поясам і пад.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аблётаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае і аблята́ць1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Лётаючы, пабываць у многіх месцах.
2. Выпрабаваць; праверыць у выпрабавальным палёце самалёт, дырыжабль і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крыжаві́на, ‑ы,
1. Дзве планкі, два брусы і пад., змацаваныя ў форме крыжа.
2. Прыстасаванне на месцы перасячэння рэйкавых пуцей для пераводу цягніка на другі пуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
канваі́р, ‑а,
1. Чалавек, які суправаджае каго‑, што‑н. для аховы або прадухілення ўцёкаў.
2. Баявое судна, якое суправаджае для аховы асобны карабель ці групу караблёў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
згада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Успомніць, прыгадаць.
2. Угадаць, прадбачыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
добразычлі́васць, ‑і,
Уласцівасць добразычлівага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нашэ́сце, ‑я,
Напад ворага, запаланенне ім чужой тэрыторыі; навала (у 1 знач.).
•••
[Ад імя татарскага хана Мамая, які ў 14 ст, зрабіў спусташальнае нашэсце на Русь; быў пераможаны рускімі на чале з Дзмітрыем Данскім у Кулікоўскай бітве ў 1380 г.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазакрыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Закрыць, накрыць чым‑н. усіх, многіх або ўсё, многае.
2. Скласці што‑н. разгорнутае — пра ўсё, многае.
3. Закрыць, спыніць доступ куды‑н. ва ўсіх, многіх напрамках.
4. Спыніць дзейнасць, існаванне ўсіх, многіх устаноў, прадпрыемстваў і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)