іржа́ўленне і ржа́ўленне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
іржа́ўленне і ржа́ўленне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
када́стр, ‑у,
[Фр. cadastre.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кансігна́нт, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вака́льны, ‑ая, ‑ае.
[Ад лац. vocalis — гучны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зашліфава́ць, ‑фую, ‑фуеш, ‑фуе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мане́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мармурава́ны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мармурава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
медзяні́сты, ‑ая, ‑ае.
1.
2. Падобны колерам на медзь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мені́ск, ‑а,
1. Увагнутая або выпуклая паверхня вадкасці ў капіляры.
2. Увагнута-выпуклая і выпукла-ўвагнутая лінза.
[Ад грэч. mēniskos — паўмесяц.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)