налюбава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
налюбава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
намінаты́ўны, ‑ая, ‑ае.
У граматыцы — які служыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насі́льны 1, ‑ая, ‑ае.
Які прызначаецца
насі́льны 2, ‑ая, ‑ае.
Які ажыццяўляецца шляхам насілля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нейзі́льбер, ‑у,
[Ням. Neusilber — новае серабро.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праніка́льны, ‑ая, ‑ае.
Які прапускае праз сябе што‑н. (ваду, святло і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прапісны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які прызначаны, служыць
2. Агульнавядомы, пазбаўлены арыгінальнасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праяві́цель, ‑ю,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
про́шывень, ‑шыўня,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
піяно́ла, ‑ы,
Пнеўма-механічны інструмент
[Англ. pianola.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плаві́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да плаўкі (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)