sport, ~u

м. спорт;

sport wyczynowy — спорт (у адрозненне ад фізкультуры);

~y wodne — віды воднага спорту;

uprawiać sport — займацца спортам;

dla ~u — дзеля спартыўнага інтарэсу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

гіга́нцкі гига́нтский, исполи́нский;

○ ~кія кро́кі — спорт. гига́нтские шаги́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

баро́цца несов.

1. спорт. боро́ться;

2. см. бада́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бра́мнік м.

1. уст. привра́тник;

2. спорт. врата́рь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

марш-кідо́к, -дка́ м., воен., спорт. марш-бросо́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папада́нне ср. попада́ние;

○ прамо́е п. — спорт. прямо́е попада́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пяцібо́р’е ср., спорт. пятибо́рье;

суча́снае п. — совреме́нное пятибо́рье

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фіззара́дка ж., спорт. (фізі́чная зара́дка) физзаря́дка (физи́ческая заря́дка)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Schísport m -s лы́жны спорт;

~ tréiben* займа́цца лы́жным спо́ртам, хадзі́ць на лы́жах [на і́ртах]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ГУ́РНЫ (Уладзімір Барысавіч) (н. 11.11.1941, с. Тоцкае Арэнбургскай вобл., Расія),

бел. спартсмен і трэнер (парашутны спорт). Засл. майстар спорту (1973), засл. дзеяч фіз. культуры Беларусі (1976), засл. трэнер СССР (1979). Скончыў Бел. ін-т фіз. культуры (1962). Чэмпіён свету ў групавым скачку і камандным першынстве (1966), у акрабатычных скачках у асабістым (1968) і камандным (1972—76) пяршынствах. Абсалютны чэмпіён Еўропы (1975), СССР (1972). Чэмпіён СССР (1967, 1971—73, 1977—78). Шматразовы рэкардсмен свету, СССР.

т. 5, с. 537

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)