hail

I [heɪl]

1.

v.t.

1) віта́ць, віта́ць во́клічамі

2) віта́ць, называ́ць, зваць

They hailed him leader — Яны́ віта́лі яго́ як правадыра́

3) акліка́ць

2.

n.

1) во́кліч прывіта́ньня, прывіта́ньне n.

2) во́клік -у m. (на адле́гласьці чу́тнасьці го́ласу)

3.

interj., Poetic

Віта́ньне! Прывіта́ньне!

II [heɪl]

1.

n.

град гра́ду m.

2.

v.i.

1) It hails — Ідзе́ град

2) сы́пацца гра́дам

3.

v.t.

сы́паць, закіда́ць (як гра́дам)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

jam

I [dʒæm]

1.

v.t. (-mm-)

1) сьціска́ць, заціска́ць

2) зашчамля́ць (па́лец дзьвяры́ма)

3) бітко́м набіва́ць, загрува́шчваць, запаўня́ць (прахо́д)

4) глушы́ць, заглуша́ць (радыёперада́чу)

2.

v.i.

зашчамля́цца, заяда́ць

The window jammed and I can’t open it — Акно́ зае́ла, і я не магу́ адчыні́ць яго́

II [dʒæm]

n.

1) зато́р -у m.

2) таўкатня́ f.; таўкані́на f., цясно́та f.

3) informal цяжко́е стано́вішча

4.

n.

джэм -у m., со́чыва, варэ́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

term

[tɜ:rm]

1.

n.

1) тэ́рмін -а m.

medical terms — мэды́чныя тэ́рміны

2) час трыва́ньня; тэ́рмін паўнамо́цтва, кадэ́нцыя f.

a president’s term of office — тэ́рмін паўнамо́цтваў прэзыдэ́нта

3) пэры́яд (шко́льнага навуча́ньня)

the fall term — во́сеньскі сэмэ́стар

4) вы́значаны тэ́рмін для выкана́ньня ўмо́ваў

5) Math. членпрапо́рцыі

2.

v.t.

называ́ць

He might be termed handsome — Яго́ мо́жна назва́ць прыго́жым

•

- bring to terms

- come to terms

- in terms of money

- terms

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

visit

[ˈvɪzɪt]

1.

v.

1) наве́дваць, адве́дваць; быва́ць у каго́

to visit one’s aunt — адве́даць сваю́ цётку

2) агляда́ць

The inspector visited the factory — Інспэ́ктар агле́дзеў фа́брыку

3) спасьці́гнуць, напатка́ць

He was visited by misfortune — Яго́ спасьці́гла няшча́сьце

2.

n.

1) наве́даньне; візы́т -у m.

to pay or make a visit — наве́даць каго́; зрабі́ць візы́т

2) гасьціна f.

to be on a visit — гасьці́ць, гасьцява́ць у каго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

адпрэ́гчы, ‑прагу, ‑пражэш, ‑пражэ; ‑пражом, ‑пражаце, ‑прагуць; пр. адпрог, ‑прагла і ‑прагла; заг. адпражы; зак., каго.

Вызваліць ад запрэжкі, зняць вупраж; выпрагчы. Раман Шулядзяк толькі што адпрог з плуга каня і пусціў яго папасвіцца ў маладым дубняку. Колас. Калі заехалі на двор, Раёк паклікаў свайго жвавага сына-падлетка і сказаў, каб адпрог каня і навязаў на лужку, а сам разам з гасцямі пайшоў у хату. Сіўцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпя́ць, адапну, адапнеш, адапне; адапнём, адапняце; пр. адпяў, ‑пяла; заг. адапні; зак., каго-што.

1. Аддзяліць, адгарадзіць, павесіўшы што‑н. (штору, занавеску і пад.). [Юрканс] адпяў свой ложак у кутку тоўстай коўдрай і займеў нешта накшталт асобнага пакоя. Броўка.

2. Адвязаць пасак (падпінак). Боганчык успомніў, што жарабок не кормлены з начы. Вярнуўшыся раніцай з Карчаватак, ён кінуў яго пад асверам на двары нераспрэжанага. Не адпяў нават, забыўся. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акрэ́слены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад акрэсліць.

2. у знач. прым. Які склаўся, трывала ўсталяваўся; выразны. Дзед Талаш ізноў адзін і ў паходзе. Ідзе ён ляснымі нетрамі, цёмнымі пушчамі, ідзе з акрэсленаю мэтаю. Колас. За дваццаць год, якія правёў былы паўстанец 1863 г. далёка ад радзімы, яго грамадзянскія ідэалы не толькі не развеяліся, а набылі больш акрэслены і мэтанакіраваны характар. С. Александровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

альт, ‑а, М альце; мн. альты, ‑оў, м.

1. Нізкі дзіцячы або жаночы голас. Вучань звонкім альтам адказваў, а.. [настаўніца] папраўляла яго меладычным галаском. Ермаловіч. Гэтыя начныя хоры складаліся галоўным чынам з дзявочых альтоў і дыскантоў. Васілевіч. // Той, хто спявае такім голасам. Малады зычны альт выводзіў пявучыя мелодыі арыі. Гартны.

2. Другая па вышыні партыя шматгалосага музычнага твора.

3. Музычны смычковы або медны духавы інструмент нізкага рэгістру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кантро́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да кантролю, ажыццяўляе кантроль. Кантрольны пункт. Кантрольны мост. Кантрольная камісія. // Прызначаны для кантролю. Кантрольная работа. Кантрольная апаратура.

2. у знач. наз. кантро́льная, ‑ай, ж. Праверачная работа ў школе, вну. Было ў Сяргея і сваё, асабістае жаданне. Пра яго ён не толькі не пісаў ніколі ў кантрольнай, але нават не гаварыў і сваім лепшым сябрам. Шахавец.

•••

Кантрольныя лічбы гл. лічба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кара́чкі,

У выразах: на карачкі; на карачках — а) на абедзве рукі і нагі; на абедзвюх руках і нагах. Шкірман, вырываючыся з рук Касарэвіча, б’е яго нагой у жывот. Той становіцца на карачкі і, не могучы ўстаць, садзіцца. Навуменка. Гвація выкуліўся з лінейкі і на карачках папоўз прэч. Самуйлёнак; б) тое, што і на кукішкі, на кукішках (гл. кукішкі). [Рыбак] прысеў на карачкі і ўтаропіўся на паплавок. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)