Verbum

справядлі́вы

1. gerécht; réchtmäßig, geréchtfertigt;

справядлі́вае патрабава́нне éine réchtmäßige Fórderung;

быць справядлі́вым да каго-н., чаго-н. j-m [éiner Sáche] gerécht wérden;

2. (правільны) wahr, ríchtig, begründet

далічы́цца (каго-н., чаго-н.) звычайна ўжываецца з адмоўем:

не далічы́цца nicht álle Pérsonen [Gégenstände і г. д.] entdécken [fínden*], die gezählt wérden; nicht vóllzählig sein

зве́сціся

1. (знікнуць) áussterben* vi (s), verschwínden* vi (s); áusgehen* vi (s);

2. (схуднець) ábmagern vi (s);

3. (абмежавацца) sich beschränken (да чаго-н. auf A)

імкне́нне н. Strében n -s (да чаго-н. nach D); Bestrében n -s; Tráchten n -s (настойлівая цяга);

імкне́нне да мі́ру Strében nach Fríeden, Fríedensstreben n

імунітэ́т м.

1. мед., біял., тс. перан. Immunität f -, Únempfindlichkeit - (да чаго-н. gégen A);

2. юрыд. Immunität f -;

дыпламаты́чны імунітэ́т Immunität des [éines] Diplomáten, Diplomátenimmunität f

непрывы́чны

1. (такі, да якога не прывыклі) úngewöhnlich;

непрывы́чная цішыня́ úngewöhnliche Stílle;

2. (які не мае прывычкі) úngewohnt (да чаго-н. G), nicht gewóhnt (an A)

падрыхто́ўка ж.

1. Vórbereitung f -, -en (да чаго-н. auf A, für A, zu D);

2. (адукацыя, вынік навучання) Áusbildung f -, -en; (кадраў) Heránbildung f -, -en

пачці́васць ж.

1. Éhrerbietung f -, Éhrerbietigkeit f -; (высок. – глыбокая пашана) Éhrfurcht f - (да каго-н., чаго-н. vor D);

2. (сціпласць, такт, стрыманасць) Diskretión f -, -en