шпігава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; незак., каго-што.

1. Утыкаць невялікія кавалачкі шпігу ў спецыяльна зробленыя надрэзы, начыняць што‑н. шпігам. Шпігаваць цяляціну. Шпігаваць зайца.

2. перан. Разм. Заўзята навучаць, паведамляць каму‑н. вялікую колькасць інфармацыі (звычайна неадабральна). На Рышальеўскай сустрэлася домаўласніца, бэйбуса якой паўгода шпігаваў.. [Іван Іванавіч] для гімназіі арыфметыкай і граматыкай. Мехаў.

3. перан. Разм. Многа раз паўтараць што‑н. каму‑н. з мэтай убіць у галаву. Між варожымі групамі часта ўзнікалі спрэчкі. Лявон не прымаў у іх удзелу, а гледзячы на яго, маўчаў і Гардыенка. Ён толькі шпігаваў сваіх ганчакоў, і яны стараліся. Чарнышэвіч. — Давай! Круці! Марудзіш дужа ты! — Шпігуюць [браты] Увесь час шафёра. Корбан.

4. Спец. Абшываць што‑н. ворсам, пянькой. Шпігаваць ветразь. Шпігаваць мату.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gnieździć się

незак.

1. гнездавацца, гняздзіцца;

w skałach gnieżdżą się orły — у скалах гняздзяцца арлы;

2. перан. туліцца, мясціцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ciemnia

ж.

1. цёмнае месца (памяшканне);

ciemnia fotograficzna — фоталабараторыя;

2. уст. перан. цемра; змрок;

ciemnia optyczna фіз. камера-абскура

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

drasnąć

drasn|ąć

зак.

1. драпнуць, драпануць;

kula go ledwo ~ęła — куля яго ледзь драпнула;

2. перан. закрануць; зачапіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wybujały

wybujał|y

1. збуялы; пышны;

~a roślinność — пышная расліннасць;

2. перан. празмерны; вялікі; пышны;

~a fantazja — багатая фантазія

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyżyna

wyżyn|a

ж.

1. геагр. узвышша;

2. перан. вяршыня; верх;

~a doskonałości — верх дасканаласці;

~y sztuki — вяршыні мастацтва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nacisnąć

зак.

1. націснуць, прыдушыць;

2. перан. аказаць націск (уціск); націснуць;

nacisnąć czapkę na uszy — насунуць шапку на вушы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nagonka

nagonk|a

ж.

1. аблава;

polowanie z ~ą — аблава;

2. перан. пераслед, цкаванне (каго), нападкі, ганенне (на каго)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nastroić

зак.

1. настроіць, наладзіць;

nastroić pianino — настроіць піяніна;

2. перан. настроіць; намовіць;

nastroić kogo przeciw ... — настроіць каго супраць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nurtować

nurtowa|ć

незак.

1. цячы; віраваць;

2. перан. хваляваць; турбаваць;

~ło mnie uczucie niepewności — мяне турбавала пачуццё няпэўнасці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)