дзічы́цца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца;
Пазбягаць, унікаць каго‑н.; быць дзікім.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзічы́цца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца;
Пазбягаць, унікаць каго‑н.; быць дзікім.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драматы́зм, ‑у,
1. Напружанасць дзеяння, становішча, вастрыня канфлікту ў літаратурным творы.
2. Напружанасць, складанасць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
завастры́ць, ‑вастру, ‑вострыш, ‑вострыць;
1. Зрабіць вострым канец
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нагрува́сціць, ‑ашчу, ‑асціш, ‑асціць;
1. Бязладна накласці, пакідаць, наваліць адну рэч на другую.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наме́рзнуць, ‑зне;
Замярзаючы, утварыцца, нарасці на паверхні
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насця́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Сцягнуць у вялікай колькасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нашлёпка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недалічы́цца, ‑лічуся, ‑лічышся, ‑лічыцца;
Выявіць пры падліку недахоп, адсутнасць каго‑,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
некампетэ́нтны, ‑ая, ‑ае.
Які не мае дастатковых ведаў у галіне
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паадву́чвацца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца;
1. Адвучыцца ад
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)