сучляне́нне, -я,
1.
2. Від, спосаб змацавання асобных частак дэталей, секцый чаго
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сучляне́нне, -я,
1.
2. Від, спосаб змацавання асобных частак дэталей, секцый чаго
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шка́нцы, -аў (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аго́ра
(
гандлёвы пляц і
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ару́д
(
адгароджанае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аэрадро́м
(ад аэра- + -дром)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дува́н
(
1) здабыча і яе дзяльба;
2) адкрытае падвышанае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
танзу́ра
(
выгаленае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тэлерэпарта́ж
(ад тэле- + рэпартаж)
рэпартаж з
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цэль
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АЎСЯ́НЫ КІСЕ́ЛЬ,
старадаўняя
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)