асі́лак, -лка м.

1. фольк. богаты́рь;

2. (физически сильный человек) сила́ч

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

забабо́нны

1. суеве́рный;

з. чалаве́к — суеве́рный челове́к;

2. осно́ванный на предрассу́дках

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паважа́ны уважа́емый; почте́нный;

п. тава́рыш — уважа́емый това́рищ;

п. чалаве́к — почте́нный челове́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

здравомы́слящий прил. разва́жны, разу́мны; з цвяро́зым ро́зумам;

здравомы́слящий челове́к чалаве́к цвяро́зага ро́зуму.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нелюди́мый

1. нелюдзі́мы; (угрюмый) пану́ры; (дикий, застенчивый человек) дзіклі́вы;

2. (пустынный) бязлю́дны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

первобы́тный прям., перен. першабы́тны;

первобы́тный челове́к першабы́тны чалаве́к;

первобы́тное о́бщество першабы́тнае грама́дства.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хара́ктерный разг. з хара́ктарам; хара́ктарны;

челове́к он хара́ктерный чалаве́к ён з хара́ктарам;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хитроу́мный хі́тры; хітраму́дры;

хитроу́мный челове́к хі́тры чалаве́к;

хитроу́мные за́мыслы хі́трыя (хітраму́дрыя) заду́мы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ІІО́КАІ ((Jókai) Мор) (18.2.1825, г. Комарам, Венгрыя — 5.5.1904),

венгерскі пісьменнік. Першы раман «Будні» (1846) напісаны ў традыцыях рамантызму, з якім звязана далейшая яго творчасць. Разам з Ш.Пецёфі ўдзельнічаў у рэвалюцыі 1848—49, пазней перайшоў на пазіцыі прымірэння з Габсбургамі. Раманы «Залатое стагоддзе Трансільваніі» (1852), «Сыны чалавека з каменным сэрцам» (1869, экранізацыя 1965) прысвяціў нац.-вызв. барацьбе. Аўтар раманаў «Венгерскі набоб» (1853), «Золтан Карпаці» (1854; экранізацыя абодвух 1966), «Чорныя алмазы» (1870; экранізацыя 1976), «Залаты чалавек» (1873) і інш. У позняй творчасці аддаваў перавагу прыгодніцкаму жанру (раман «Вязень Рабі», 1879; аповесць «Жоўтая ружа», 1893).

Тв.:

Рус. пер. — Сыновья человека с каменным сердцем. М., 1959;

Золотой человек. М., 1965.

т. 7, с. 297

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КІЕ́НЯ (Аляксандр Іванавіч) (н. 29.4.1938, в. Малінаўка Капыльскага р-на Мінскай вобл.),

бел. вучоны-фізіёлаг. Д-р біял. н. (1987), праф. (1988). Скончыў Віцебскі вет. ін-т (1968). З 1979 заг. кафедры Гомельскага ун-та, 1992 заг. кафедры Гомельскага мед. ін-та. Навук. працы па імуналогіі, вывучэнні ролі гіпафізарпа-тырэоідных гармонаў у нейрагумаральным рэгуляванні функцый стрававальнай сістэмы, асаблівасцях морфафункцыянальнага стану дзяцей, што пацярпелі ў выніку катастрофы на Чарнобыльскай АЭС.

Тв.:

Основы иммунологии. Мн., 1991;

Здоровый человек: Основные показатели. Мн., 1997 (разам з Ю.​І.​Бандажэўскім);

Физическое развитие и функциональная характеристика детей, проживающих на территории, загрязненной радионуклидами (у сааўт.) // Структурно-функциональные эффекты инкорпорированных в организм радионуклидов. Гомель, 1997.

т. 8, с. 249

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)