heavily [ˈhevɪli] adv.

1. ця́жка;

heavily loaded ця́жка нагру́жаны;

lean heavily upon smb. ця́жка абапе́рціся на каго́-н.

2. мару́дна, з ця́жкасцю;

walk heavily ісці́/ру́хацца з ця́жкасцю

3. мо́цна, інтэнсі́ўна; шмат;

heavily underlined падкрэ́слены то́ўстай ры́сай;

suffer heavily мо́цна пацярпе́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

мудрено́

1. нареч. дзі́ўна; незразуме́ла; хі́тра; мудраге́ліста; разг. мудро́на; склада́на;

мудрено́ напи́сано дзі́ўна (незразуме́ла, хі́тра, мудраге́ліста, мудро́на, склада́на) напі́сана; см. мудрёный;

2. безл., в знач. сказ. ця́жка;

мудрено́ всем угоди́ть ця́жка ўсім дагадзі́ць;

не мудрено́ не ця́жка, не дзі́ва.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

unmanageable [ʌnˈmænɪdʒəbl] adj.

1. які́ цяжка паддае́цца кантро́лю

2. ця́жкі, непако́рлівы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unpronounceable [ˌʌnprəˈnaʊnsəbl] adj. : This word is unpronounceable. Гэтае слова цяжка вымавіць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

stomp

[stɑ:mp]

v.i.

ця́жка ступа́ць, ту́паць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ха́ўкаць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

1. Хапаць паветра раскрытым ротам; цяжка дыхаць.

Хворы ледзь хаўкае.

2. Пазяхаць.

|| аднакр. ха́ўкнуць, -ну, -неш, -не; -ні.

|| наз. ха́ўканне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

НЕЛІКВІ́ДЫ,

залішнія або непатрэбныя прадпрыемству таварна-матэрыяльныя каштоўнасці і гатовыя вырабы, якія цяжка рэалізаваць. Наяўнасць Н. замаруджвае абарачальнасць абаротных сродкаў, пагаршае фін. стан аб’ектаў гаспадарання. Гл. таксама Ліквіднасць.

т. 11, с. 280

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

opornie

з цяжкасцю, цяжка, цераз сілу;

szło mu to opornie — яму гэта цяжка давалася

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

рачкава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й: незак. (разм.).

1. Поўзаць на карачках, ракам.

2. Цяжка працаваць сагнуўшыся, не разгінаючыся.

Р. на полі ад цямна да цямна.

|| наз. рачкава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

АДУ́КТ (ад лац. adductus прыведзены, прыцягнуты),

1) малекулярны комплекс ці злучэнне, што ўтвараецца ў далучэння рэакцыях.

2) Рэчывы невядомай будовы ці злучэнні, для якіх цяжка ўтварыць назву па правілах наменклатуры хімічнай.

т. 1, с. 140

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)