ста́нция в разн. знач. ста́нцыя, -цыі ж.;

железнодоро́жная ста́нция чыгу́начная ста́нцыя;

телефо́нная ста́нция тэлефо́нная ста́нцыя;

метеорологи́ческая ста́нция метэаралагі́чная ста́нцыя;

това́рная ста́нция тава́рная ста́нцыя;

электри́ческая ста́нция электры́чная ста́нцыя;

селекцио́нная ста́нция селекцы́йная ста́нцыя.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ста́нцыя ж., в разн. знач. ста́нция;

пашто́вая с. — почто́вая ста́нция;

тава́рная с. — това́рная ста́нция;

тэлефо́нная с. — телефо́нная ста́нция;

электры́чная с. — электри́ческая ста́нция;

рамо́нтна-тра́ктарная с. — ремо́нтно-тра́кторная ста́нция;

метэаралагі́чная с. — метеорологи́ческая ста́нция;

касмі́чная с. — косми́ческая ста́нция

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бу́дка ж. Häuschen n -s, -; Búde f -, -n;

бу́дка вартаўніка́ Wä́chterhäuschen;

суфлёрская бу́дка Souffleurkasten [zu´flø:r-] m -s, -;

бу́дка паставо́га вайск. Schílderhaus n –es, -häuser;

тэлефо́нная бу́дка Telefónzelle f -, -n;

саба́чая бу́дка Húndehütte f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тру́бка ж.

1. Röhre f -, -n, Röhrchen n -s, -, Rohr n -s, -e; мед. Hörrohr (стэтаскоп);

тэлефо́нная тру́бка Hörer m -s, -;

2. (розных прыбораў і органаў арганізма) Röhre f -, -n;

рэнтге́наўская тру́бка Rö́ntgenröhre f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

phone​1 [fəʊn] n.

1. тэлефо́н;

a long-distance phone call міжгаро́дні тэлефо́нны звано́к;

What’s your phone number? Які нумар вашага тэлефона?

2. тэлефо́нная тру́бка;

pick up the phone зняць тру́бку;

put the phone down пакла́сці тру́бку

♦

be on the phone

1) звані́ць

2) BrE мець тэлефо́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rozmowa

rozmow|a

ж. размова, гаворка; гамонка;

~a telefoniczna — тэлефонная размова;

~a międzymiastowa — міжгародняя размова;

~a kwalifikacyjna — гутарка; сумоўе;

prowadzić ~y — весці перамовы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

звано́к, ‑нка, м.

1. Невялікі звон (у 1 знач.). [Старшыня] узяў .. званок і яшчэ раз пазваніў. Бядуля. Ляціць тройка па дарозе, толькі пыл курыць ды званок пад дугою звініць. Якімовіч. // Усякае прыстасаванне для падачы гукавых сігналаў, падобных на гукі гэтага прадмета. Электрычны званок. □ За ракою бразгае спутаны конь бляшаным званком. Нікановіч.

2. Гукавы сігнал, створаны такім звонам, прыстасаваннем. Першы школьны званок. Тэлефонны званок. □ Недзе далёка чулася дыханне вялікага горада: шум машын, званні трамваяў. Шыцік.

3. Разм. Тэлефонная размова (звычайна кароткая і дзелавая). Званок з міністэрства. □ — Пературбацыя гэта — знаеш? Сядзіш толькі на званках і на паперах. Тое давай, тое не давай. Пташнікаў.

4. Разм. толькі мн. (званкі́, ‑оў). Тое, што і званочак (у 2 знач.). У мурагу ірдзеюць рамонкі і званні. Лось.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

central

[ˈsentrəl]

1.

adj.

1) сярэ́дні, цэнтра́льны, які́ знахо́дзіцца ў сярэ́дзіне, у цэ́нтры

the central railroad station — цэнтра́льная ста́нцыя

2) гало́ўны, кіру́ючы, вяду́чы

the central library — гало́ўная бібліятэ́ка

the central idea in the story — гало́ўная ду́мка ў апавяда́ньні

2.

n.

цэнтра́льная тэлефо́нная ста́нцыя

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

połączenie

н.

1. злучэнне; сувязь;

połączenie chemiczne — хімічнае злучэнне;

połączenie telefoniczne — тэлефонная сувязь;

2. аб’яднанне; спалучэнне;

połączenie teorii z praktyką — спалучэнне тэорыі з практыкай

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

звано́к м.

1. Klíngel f -, -n; Glócke f -, -n;

2. (сігнал) Klíngelton m -(e)s, -töne, Glóckenton m; Páusenzeichen n -s, - (на перапынак);

3. разм. (тэлефонная размова) Ánruf m -(e)s -e; Telefonát [Telephonát] n -(e)s, -e; Telefóngespräch [Telephóngespräch] n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)