Праяўляць упартасць, быць упартым. [Ганька] таксама тупацела нагамі, калі Джэк упарціўся і не хацеў больш танцаваць з Джэмай.Васілевіч.Цяпер не толькі моладзь, але і старыя бавяць свой вольны час у палацы культуры. Адна Зося ўпарцілася.Дуброўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шэйк, ‑а, м.
Сучасны англійскі танец, які выконваецца ў манеры сцэнічных паводзін бітлаў, а таксама музычны рытм, які з’яўляецца асновай для некаторых іншых танцаў. Ужо праз хвіліну Юрка і Алег знялі пінжакі: пілаваць дровы было б лягчэй, як танцаваць шэйк.Ярашэвіч.
[Ад англ. shake — трэсціся.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Saltare ad tibiam alicujus
Танцаваць пад чыюсьці флейту.
Танцевать под чью-либо флейту.
бел. Скакаць пад чужую дудку.
рус. Плясать под чужую дудку.
фр. Marcher sous la houlette de qqn (Идти по указке кого-либо).
англ. To dance to somebody’s pipe (Танцевать под чью-то дудку).
нем. Nach jemandes Pfeife tanzen (Плясать под чью-то дудку).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
krakowiak
м.
1.гл. krakowianin;
2. кракавяк (польскі танец);
tańczyć ~a — танцаваць кракавяк
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
adapter
м. электрычны грамафон; прайгравальнік;
tańczyć przy dźwiękach ~a — танцаваць пад гукі грамафона
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
паду́мацца, ‑аецца; безас.зак., каму.
Разм. Прыйсці ў галаву, з’явіцца ў думках, уяўленні. «А што, калі пайсці з візітам да пісара? — падумалася Лабановічу: — Усе роўна схадзіць трэба, — такая ўжо завялася традыцыя».Колас.Ніне раптам падумалася, што Сяргей Аляксандравіч павінен добра танцаваць.Лобан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
foxtrot
[ˈfɑ:kstrɑ:t]1.
n.
1) факстро́т (та́нец)
2) му́зыка для гэ́тага та́нцу
3) хада́ ступо́ю, дро́бнымі кро́камі (каня́)
2.
v.i.
танцава́ць факстро́т
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
галавакружэ́нне, ‑я, н.
Хваравіты стан, пры якім страчваецца пачуццё раўнавагі і чалавеку здаецца, што ўсе прадметы вакол яго хістаюцца, кружацца. Галавакружэнне ад малакроўя. Танцаваць да галавакружэння.//перан. Страта здольнасці правільна разумець і ацэньваць рэчаіснасць пад уплывам дасягнутых поспехаў і адсутнасці самакрытыкі. Галавакружэнне ад поспехаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
walc
м. вальс;
zaprosić do ~a — запрасіць на вальс;
tańczyć ~a — танцаваць (танчыць) вальс
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
зла́дзіцца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца; зак.
Разм.
1. Патрапіць рабіць што‑н. узгоднена, стройна. Зладзіцца пець. Зладзіцца танцаваць.
2. Атрымацца, уладзіцца. — Ніна — дзяўчына добрая, .. — пахваліла Ганна. — І табе, Зоська, чалавек добры надарыўся, лепшага і я табе пажадаць не магла. Дык няхай бы ўсё яно зладзілася, як трэба.Дуброўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)