ПІ́ НЧЭРЫ (ад ням. Pinscher),
група парод сабак. Паходзяць ад стараж. сабак Зах. Еўропы, сфарміраваны ў канцы 19 ст. Пашыраны ва ўсіх краінах свету. На Беларусі сабакаводы-аматары найб. гадуюць даберман-П. як службовых, малога і карлікавага П. як дэкаратыўна-пакаёвых сабак.
Выш. даберман-П. ў карку 60—72 см , канстытуцыя моцная, сухая; касцяк і мускулатура добра развітыя. Поўсць кароткая, прамая, бліскучая, чорная, карычневая або блакітная з іржава-чырвонымі падпалінамі. Хвост і вушы купіруюць. Характэрны алюр — галоп. Тып паводзін рухомы з актыўнай абарончай рэакцыяй.
Да арт. Пінчэры . Даберман-пінчэр.
т. 12, с. 376
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
kolejowy
чыгуначны;
bilet kolejowy — чыгуначны білет;
tabor kolejowy — рухомы састаў;
węzeł kolejowy — чыгуначны вузел
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
амбулато́ рыя
(ням. лац. рухомы )
лячэбная ўстанова для прыхадных хворых (гл. таксама паліклініка ).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
кінетакардыягра́ фія
(ад гр. kinetos = рухомы + кардыяграфія )
метад электрычнай рэгістрацыі нізкачастотных ваганняў грудной сценкі, абумоўленых скарачэннямі сэрца.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэ́ я
(рус. рея, ад гал. raa)
рухомы папярочны круглы брус на мачце, да якога мацуецца парус.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
locomotive
[,loʊkəˈmoʊtɪv]
1.
n.
лякаматы́ ў -ва m.
2.
adj.
1) які́ ру́ хае, ру́ хаецца
locomotive power — ру́ хаючая сі́ ла
2) рухо́ мы
3) лякаматы́ ўны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
mobí l a
1) руха́ вы, жва́ вы, бадзёры
2) вайск. а́ ны, рухо́ мы , актыўны;
j-n für etw. A á chenа́ ць каго́ -н. да садзе́ йнічання ў чым-н. ; гл.
3) эк. рухо́ мы ;
~es Vermögen о́ мая маёмасць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Вяртлі́ вы ’вёрткі’ (Жд. , 3), укр. вертливий , рус. вертлявый ’тс’, арханг. вертливый ’ненадзейны, нясталы, зменлівы’, ст.-рус. вертливый ’тс’ (з XIII ст.), славен. vrtljìv ’які абарачаецца’, серб.-харв. вр̀тљив ’тс’; ’жывы, рухомы ’; ’ветраны, несур’ёзны’, макед. вртлив ’які абарачаецца, нясталы’, балг. врътлив ’тс’. Прасл. vьrt(ь)livъ < vьrtěti . Да вярцець (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кінетатэрапі́ я
(ад гр. kinetos = рухомы + тэрапія )
лячэнне фізічнымі практыкаваннямі, масажам і пры дапамозе спецыяльных апаратаў і прыстасаванняў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мабілі́ зм
(ад лац. mobilis = рухомы )
геалагічная гіпотэза , згодна якой адбываюцца вялікія гарызантальныя перамяшчэнні мацерыковых глыб зямной кары.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
