Мядовік ’пернік з мёдам’ (лоеў., Мат. Гом.). Рус. пск., смал. медовикпірог з мёдам’. Да мядовы < мёд (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

лі́вер 1, ‑у, м.

Вантробы забойнай жывёлы (печань, лёгкія, сэрца і селязёнка) як прадукты харчавання. Купіць ліверу. Пірог з ліверам.

[Ад англ. liver — печань.]

лі́вер 2, ‑а, м.

Прыбор для набірання вадкасці ў выглядзе трубкі з расшырэннем пасярэдзіне.

[Ад лац. levare — паднімаць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патысо́н

(фр. patisson, ад pate = пірог)

агародная расліна сям. гарбузовых, пашыраная ў розных кліматычных зонах, а таксама пляскаты, з зубчастымі краямі плод гэтай расліны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

падгарэ́ць сов., в разн. знач. подгоре́ть;

піро́гэ́ў — пиро́г подгоре́л;

дрэ́ва ~рэ́ла і ўпа́ла — де́рево подгоре́ло и ру́хнуло

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Danish pastry [ˌdeɪnɪʃˈpeɪstri] n. сало́дкі піро́г са здо́бнага це́ста (часта з начынкай з яблыкаў, арэхаў і да т.п. і/або пакрыты глазурай)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

taste2 [teɪst] v.

1. каштава́ць (што-н.)

2. адчува́ць смак

3. мець смак, пры́смак;

The pie tastes nice. Гэты пірог смачны.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Стру́длі ‘пячэнне на мяду’ (Вешт.). Праз польск. strudel, мн. л. strudle з ням. Strudel ‘слаёны пірог’, гл. Брукнер, 520; ЕСУМ, 5, 451.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

cherry pie

1) піро́г зь ві́шнямі

2) Bot. гэліятро́п -у m. (дэкараты́ўная расьлі́на)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ко́мкаць1 ’камячыць’ (ТСБМ, Сл. паўн.-зах.). Гл. ком1.

Ко́мкаць2 ’прагна есці булку, пірог’ (Нар. лекс., Сержп. Грам.). Гл. комшыць, комсаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

КАРАВА́Й,

хлебны выраб; вял. круглы бохан з пшанічнай мукі, спечаны да якой-н. урачыстасці; вясельны абрадавы пірог у слав. народаў. На традыц. бел. вяселлі К. замешвалі і пяклі запрошаныя жанчыны — каравайніцы. Падрыхтоўка і выпяканне яго суправаджаліся каравайнымі песнямі, танцамі. У канцы застолля сват з прыгаворамі дзяліў і раздаваў К. радні, гасцям жаніха і нявесты, якія віншавалі і абдорвалі маладых. Вясельны К. аздаблялі ляпным, ціснёным ці маляваным дэкорам, жывымі і штучнымі кветкамі, галінкамі дрэў і раслін. У старажытнасці характар упрыгожання меў яскрава выяўлены сімвалічны сэнс: пажаданне сям’і шчасця і многа дзяцей, дастатку ў хаце (вылепленыя з цеста птушкі, птушынае гняздзечка з яйкамі, фігуркі маладога з маладой, а за імі — немаўля і інш.). У наш час як К. выкарыстоўваюць пакупны торт і інш. кандытарскія вырабы, пякуць і традыц. К.

Я.​М.​Сахута.

т. 8, с. 41

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)