раку́шачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ракушачніку; які складаецца з ракушак. Ракушачны бераг. Ракушачны пясок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шклава́ць, шклую, шклуеш, шклуе; зак. і незак., што.

Спец. Плаўленнем ператварыць (ператвараць) у шкло. Шклаваць пясок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

НА́СПЕНСКІ ЦУКРО́ВЫ ЗАВО́Д Дзейнічаў у 1856—62 у фальварку Наспа (цяпер вёска ў Буда-Кашалёўскім р-не Гомельскай вобл.). Выпускаў цукар-пясок У 1862 меў 4 гідраўлічныя прэсы і 16 печаў; працавалі 132 рабочыя, выраблена 200 пудоў цукру.

т. 11, с. 200

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

лумп

(англ. lump = грудка)

цукар-пясок невысокай якасці, які атрымліваецца з адходаў рафінаднай вытворчасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шля́га

(ням. Schlag)

прылада, ударамі якой трамбуюць ці ўшчыльняюць глебу, пясок, каменне і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Сівапёс ‘белаватая, вельмі неўрадлівая зямля’ (Юрч. Вытв.). Да сівы і пясок (гл.), параўн. сіняпёс, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

quicksand

[ˈkwɪksænd]

n.

1) плыву́н -а́ m., зыбу́чы пясо́к

2) абша́р тако́га пяску́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

grysik, ~u

м.

1. крупы (часцей манныя);

2. цукровы пясок

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ВЯЛІКАНЯМКО́ЎСКАЯ ЦУКРО́ВАЯ МАНУФАКТУ́РА.

Дзейнічала на Беларусі ў 1860—62 у в. Вял. Нямкі Рагачоўскага пав. (цяпер вёска ў Веткаўскім р-не Гомельскай вобл.). Вырабляла цукар-пясок. У 1860—61 мела 2 гідраўлічныя прэсы, выраблена 1080 пудоў цукру. Працавала 117 рабочых.

т. 4, с. 369

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sugar​1 [ˈʃʊgə] n.

1. цу́кар;

refined sugar рафіна́д;

granulated sugar цу́кар-пясо́к;

a lump of sugar кава́лачак цу́кру

2. ліслі́васць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)