віхры́цца, ‑рыцца; незак.

Узнімацца, кружыцца віхрам. Віхрыцца пясок. □ Сняжынкі ляцелі, кружыліся перад машынай, віхрыліся збоку. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

залатано́сны, ‑ая, ‑ае.

Які мае ў сваім саставе золата, багаты на золата. Залатаносны пясок. Залатаносная жыла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пералапа́ціць, ‑пачу, ‑паціш, ‑паціць; зак., што.

Перамяшаць лапатай. Пералапаціць пясок з цэментам. Пералапаціць зерне на таку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раку́шачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ракушачніку; які складаецца з ракушак. Ракушачны бераг. Ракушачны пясок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шклава́ць, шклую, шклуеш, шклуе; зак. і незак., што.

Спец. Плаўленнем ператварыць (ператвараць) у шкло. Шклаваць пясок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лумп

(англ. lump = грудка)

цукар-пясок невысокай якасці, які атрымліваецца з адходаў рафінаднай вытворчасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шля́га

(ням. Schlag)

прылада, ударамі якой трамбуюць ці ўшчыльняюць глебу, пясок, каменне і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Сівапёс ‘белаватая, вельмі неўрадлівая зямля’ (Юрч. Вытв.). Да сівы і пясок (гл.), параўн. сіняпёс, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

quicksand

[ˈkwɪksænd]

n.

1) плыву́н -а́ m., зыбу́чы пясо́к

2) абша́р тако́га пяску́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

grysik, ~u

м.

1. крупы (часцей манныя);

2. цукровы пясок

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)