Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
bouquet[buˈkeɪ]n.
1. буке́т (кветак)
2.прые́мны пах, во́дар (віна, ежы)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
silky[ˈsɪlki]adj.
1. шаўкаві́сты
2.прые́мны, даліка́тны;
silky manners мя́ккія мане́ры
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
toothsome[ˈtu:θsəm]adj.fmlпрые́мны на смак;
toothsome dessert ве́льмі сма́чны дэсе́рт
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
perfume[ˈpɜ:fju:m]n.
1. во́дар, духмя́насць, прые́мны пах;
the fragrant perfume of the flowersпрые́мны пах кве́так
2. духі́, парфу́ма;
She never wears perfume. Яна ніколі не карыстаецца духамі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
przyjemny
przyjemn|y
прыемны;
~y dla oka (ucha) — прыемны для зроку (слыху);
łączyć ~e z pożytecznym — спалучаць прыемнае з карысным
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
духмя́насць, ‑і, ж.
Прыемны пах, водар. Паветра цякло шырокімі струменямі: то цёплае, напоенае пахам смалы і духмянасцю траў, то вільготнае.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самазма́нства, ‑а, н.
Зман самога сябе; унушэнне сабе таго, чаго сапраўды не існуе. [Лабановіч] сам наводзіў на сябе прыемны туман самазманства.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАМФО́РАВАЕ ДРЭ́ВА,
камфоравы лаўр (Cinnamomum camphora), кветкавая расліна сям. лаўровых, від роду карычнік, або карычны лаўр. Радзіма — Паўд.-Усх. трапічная Азія. Утварае лясы. Вырошчваюць у тропіках і субтропіках многіх краін, у т. л. на чарнаморскім узбярэжжы Каўказа.
Шматгадовазялёнае дрэва да 50 мвыш. і 3 м у дыяметры, з карой, якая дае трэшчыны Лісце простае, скурыстае, бліскучае. Кветкі дробныя, белаватыя ці жаўтаватыя, сабраныя ў кальчакі. Плод — цёмна-сіняя сакаўная касцянка. Вегетатыўныя органы і плады маюць прыемны востры пах камфары. Тэхн., дэкар., інсектыцыдная і лек. расліна. Выкарыстоўваецца ў парфумерыі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Прыя́тны, прия́тный ’прыемны’; ’той, хто лёгка ўваходзіць у кантакт з людзьмі; кампанейскі’ (віл., Сл. ПЗБ; міёр., добр., ЛА, 3), прыя́тліву ’прыязны’ (ТС). З рус.прия́тный ’тс’, якое з ц.-слав.приѩтьнъ ’прыемны’, што ад *prijęti (гл. прыня́ць, няць), параўн. ст.-бел.приятый ’варты прыняцця’, прияти ’ўзяць, набыць, прыняць’ (Ст.-бел. лексікон).