silky [ˈsɪlki] adj.

1. шаўкаві́сты

2. прые́мны, даліка́тны;

silky manners мя́ккія мане́ры

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

toothsome [ˈtu:θsəm] adj. fml прые́мны на смак;

toothsome dessert ве́льмі сма́чны дэсе́рт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ГАЗІРАВА́НЫЯ НАПІ́ТКІ,

напіткі, насычаныя вуглякіслым газам да 5—10 г/л. Маюць своеасаблівы прыемны смак, асвяжальныя ўласцівасці і т.зв. пеністасць (інтэнсіўнае і працяглае выдзяленне бурбалачак газу). Вуглякіслы газ за кошт кансервавальных уласцівасцей павышае ўстойлівасць газіраваных напіткаў пры захоўванні. Натуральнае газіраванне напіткаў (шампанскае, сідр, піва, пеністае віно, хлебны квас) адбываецца пры браджэнні. Фруктовыя і мінер. воды, шыпучыя віны і ваду газіруюць у спец. апаратах (сатуратары, акратафоры) мех. увядзеннем і растварэннем у вадкасці вуглякіслага газу.

т. 4, с. 432

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

perfume [ˈpɜ:fju:m] n.

1. во́дар, духмя́насць, прые́мны пах;

the fragrant perfume of the flowers прые́мны пах кве́так

2. духі́, парфу́ма;

She never wears perfume. Яна ніколі не карыстаецца духамі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

przyjemny

przyjemn|y

прыемны;

~y dla oka (ucha) — прыемны для зроку (слыху);

łączyć ~e z pożytecznym — спалучаць прыемнае з карысным

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

самазма́нства, ‑а, н.

Зман самога сябе; унушэнне сабе таго, чаго сапраўды не існуе. [Лабановіч] сам наводзіў на сябе прыемны туман самазманства. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

духмя́насць, ‑і, ж.

Прыемны пах, водар. Паветра цякло шырокімі струменямі: то цёплае, напоенае пахам смалы і духмянасцю траў, то вільготнае. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прыя́тны, прия́тный ’прыемны’; ’той, хто лёгка ўваходзіць у кантакт з людзьмі; кампанейскі’ (віл., Сл. ПЗБ; міёр., добр., ЛА, 3), прыя́тліву ’прыязны’ (ТС). З рус. прия́тный ’тс’, якое з ц.-слав. приѩтьнъ ’прыемны’, што ад *prijęti (гл. прыня́ць, няць), параўн. ст.-бел. приятый ’варты прыняцця’, прияти ’ўзяць, набыць, прыняць’ (Ст.-бел. лексікон).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

pleasing

[ˈpli:zɪŋ]

adj.

прые́мны, даспадо́бы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

харо́шы разм.

1. (прыгожы) hübsch, schön;

2. (добры) gut; schön; ángenehm (прыемны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)