прыцяга́льны, ‑ая, ‑ае.
Які прыцягвае, вабіць да сябе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыцяга́льны, ‑ая, ‑ае.
Які прыцягвае, вабіць да сябе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БАЛЬЦАРО́ВІЧ ((Balcerowicz) Лешак) (
польскі
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
прагра́ма
прагра́ма тэа́траў Spíelplan
прагра́ма радыёперада́ч Séndeplan
прагра́ма-мі́німум Minimálprogramm
склада́нне
прагра́ма-ма́ксімум Maxi málprogramm
зго́дна з прагра́май nach dem Prográmm, dem Pro grámm entspréchend, prográmmgemäß;
звыш
быць у прагра́ме auf dem Prográmm stehen
зняць з
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
überleiten
zum nächsten Punkt des Prográmms ~ перахо́дзіць да насту́пнага пу́нкту
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ра́мка, -і,
1. Невялікая рама (у 2
2. Графічнае абрамленне якога
3. толькі
4. Прыстасаванне для сотаў у вуллі.
Выйсці за рамкі — перайсці межы чаго
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ДВА́ЦЦАЦЬ ПЯ́ТЫ З’ЕЗД КПБ.
Адбыўся 26—28.9.1961 у Мінску. Прысутнічала 675 дэлегатаў з рашаючым і 97 з дарадчым голасам ад 240 353
Літ.:
Мазураў К.Т. Справаздачны даклад Цэнтральнага Камітэта Кампартыі Беларусі XXV з’езду.
Коммунистическая партия Белоруссии в резолюциях и решениях съездов и пленумов
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
канферансье́
(
артыст, які вядзе канцэртна-эстраднае прадстаўленне, аб’яўляючы нумары
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
атракцыён
(
1) захапляльны нумар цыркавой або эстраднай
2) назва забаў у месцах масавых гулянняў (карусель, арэлі і
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
вучэ́бны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да вучобы, з’яўляецца вучобай.
2. Які мае на мэце падрыхтоўку; трэніровачны.
3. Звязаны з арганізацыяй працэсу навучання, навучальны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
малапісьме́нны, ‑ая, ‑ае.
1. Які не ўмее добра пісаць і чытаць.
2. Выкананы недастаткова пісьменна, з памылкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)