Ністо́жыць ’знішчаць’ (ТС). Відаць, з Зніштожыць з распадабненнем зычных, што ў сваю чаргу з нішто (гл.), г. зн. ’ператвараць у нішто’, аднак больш верагодна, што зыходнай формай было ст.-слав. ннчьтоѫе ’нічога’, адкуль і рус. дыял. нинтожить (КЭСРЯ, 465).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

albuminize

[ælbˈju:mɪnaɪz]

v.t.

1) ператвара́ць у альбу́мін

2) пакрыва́ць бялко́вым раство́рам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

азотафікса́тар

(ад азот + фіксатар)

бактэрыя, здольная ператвараць малекулярны азот паветра ў арганічныя азоцістыя злучэнні.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

lapidify

[ləˈpɪdɪfaɪ]

-fied, -fying

1.

v.t.

ператвара́ць у ка́мень

2.

v.i.

камяне́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gasify

[ˈgæsɪfaɪ]

-fied, -fying, v.t.

газыфікава́ць у́галь, торф), ператвара́ць у гару́чы газ

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

aerify

[ˈerəfaɪ]

v.t.

1) насыча́ць паве́трам

2) ператвара́ць у па́ру або́ газ

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

канверці́раваць

(лац. convertere = змяняць, ператвараць)

1) ажыццяўляць канверсію;

2) прадзімаць у канвертары чыгун або штэйн.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

рэарганізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., што.

Унесці (уносіць) змены ў структуру, арганізацыю чаго‑н.; ператварыць (ператвараць). Рэарганізаваць партызанскі атрад у брыгаду. □ — Рзарганізавалі МТС, калгасы купілі машыны, няхай бы самі калгасы і рамонтам займаліся, — заўважыў Павел. Гроднеў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пла́віць, плаўлю, плавіш, плавіць; незак., што.

Ператвараць цвёрдае цела ў вадкае шляхам награвання. Хочаш, плаў руду — чакаюць домны, Хочаш — ураджайнасць уздымай! Броўка. Вясна звінела ў парках раўчукамі, Шчапала лёд і плавіла снягі. Калачынскі. // Атрымліваць метал у выніку такога працэсу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэтэкты́раваць

(ад лац. detector = які адкрывае)

ператвараць электрычныя ваганні ў ваганні меншай частаты або пастаянны ток.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)