Па́ ста 1 ’паша для жывёлы’ (Др.-Падб. ; астрав. , Сцяшк. ; раг., Мат. Гом. ; смарг. , Шатал. ), ’пасьба’ (ТСБМ , Сл. ПЗБ ), ’чарга пасціць жывёлу’ (Сл. ПЗБ ). Скарочанае паства (гл.), магчыма, пад уплывам па́ ша (гл.).
Паста 2 ’вязкае рэчыва цестападобнай масы’ (ТСБМ ). Праз польск. ці рус. мовы з італ. pasta ’цеста’ (Брукнер , 398; Праабражэнскі , 2, 22; Фасмер , 3, 213).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ву́ рэч ’сенакос або паша ’, вы́ рэч ’тс’ (КСТ ). Відаць, з *урэчча ’месца ля ракі’, якое захавалася ў тапоніме Урэчча.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
* Паствіска , ст.-бел. паствіско , паствішко ’паша ’ (1567 г.) запазычана са ст.-польск. pastwisko ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч. , 94).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
па́ жить ж. , уст. , поэт. (луг) сенажа́ ць, -ці ж. , ні́ ва, -вы ж. ; (пастбище) па́ ша , -шы ж. , вы́ пас, -су м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
pasture
[ˈpæstʃər]
1.
n.
паплавы́ pl. ; вы́ ган -у m. ; па́ ша f.
2.
v.
па́ сьвіць (жывёлу) ; па́ сьвіцца (пра жывёлу)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
альпі́ йскі Á lpen; alpí n;
альпі́ йскае двубо́ р’е двухбо́ р’е спарт. (лыжы ) alpí ne Kombinatió n;
альпі́ йская па́ ша Alm f -, -en, Á lpe f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
«НО́ ВЫЯ АСМА́ НЫ »,
удзельнікі тайнай паліт. арг-цыі «Таварыства новых асманаў», засн. у 1865 тур. інтэлектуаламі Намык Кемалем , Зія-беем, Алі Суаві і інш. Выступалі за канстытуцыйны лад у Асманскай імперыі і ажыццяўленне рэформ па мадэрнізацыі краіны. Да «Н.а.» быў блізкі Мідхат-паша , які ў 1876 дамогся прыняцця першай тур. канстытуцыі. Пасля фактычнай адмены Абдул-Хамідам II канстытуцыі ў 1878 падвергліся рэпрэсіям. Пераемнікамі «Н.а.» сталі младатуркі .
т. 11, с. 374
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Па́ свішча , пасвішча ’паша ’ (Сцяц. Сл. , Жд. 1, ТС ). Ад пасвіць (гл.). Аб суфіксе гл. Сцяцко, Афікс. наз. , 46; Слаўскі , SP , 1, 95.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вы́ пас ’пасьба; паша ’ (БРС , Некр. , Яшк. ). Рус. вы́ пас , укр. ви́ пас , польск. wypas , чэш. , славац. výpas , каш. vëpas . Аддзеяслоўнае ўтварэнне ад выпасваць (гл. пасвіць ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Бло́ нне ’адкрытае месца, поле’ (Нас. ), ’роўная нізіна, заліўны луг’ (Яшкін ). Запазычанне з польск. błonie ’луг, паша , выган’. Параўн. бало́ на 2 (там і літ-ра).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)