мізуме́на
(н.-лац. misumena)
павук сям. бакаходаў, які жыве на кветкак, кустах і траве.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
міка́рыя
(н.-лац. micaria)
павук сям. клубіянідаў, які жыве ў імху, траве, лясным подсціле.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гіпсасі́нга
(н.-лац. hypsosinga)
павук-крыжавік, які трапляецца на лясных палянах, па берагах азёр.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гнатана́рый
(н.-лац. gnathonarium)
павук сям. павукоў-пігмеяў; на Беларусі сустракаецца ў Віцебскай вобласці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
арахно́зы
(ад гр. arachne = павук + -ноз)
хваробы млекакормячых, птушак, насякомых, чалавека, якія выклікаюцца павукападобнымі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
агеле́на
(н.-лац. agelena)
павук сям. лейкавых, які жыве на паверхні глебы, на лугах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тара́нтул
(іт. tarantola)
ядавіты павук сям. ліказідаў, пашыраны ў лесастэпавай і стэпавай зонах Еўразіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
то́мізус
(н.-лац. thomisus)
павук сям. бакаходаў са зменлівай афарбоўкай, які жыве на кветках.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
затка́ць, ‑тку, ‑тчэш, ‑тчэ; ‑тчом, ‑тчаце; зак., што.
1. Пакрыць тканым узорам. Заткаць настольнік арнаментам. // перан. Заплесці, зацягнуць густой сеткай чаго‑н. Павук заткаў вугал павуцінай. // перан. Пакрыць сабой, схаваць пад сабой. Тонкія белыя воблачкі заткалі сонца і самі наскрозь пачырванелі. Хомчанка. Цягучая цемень ночы заткала месячык у небе. Нікановіч.
2. Паставіўшы кросны, крыху паткаць, праткаць вузкую палоску. Загнаць кросны.
3. у што. Увесці ткучы; уткаць. Заткаць чырвоную нітку ў бераг.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зеге́ла
(н.-лац. zygiella)
павук сям. кругапрадаў, які трапляецца на кары і пад карой дрэў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)