каці́равацца
(фр. se coter)
1) быць у абароце на біржы, мець тую або іншую цану (аб каштоўных паперах, таварах, валюце);
2) перан. мець тую або іншую ацэнку ў вачах грамадства.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ДЫСЕРТА́ЦЫЯ (ад лац. dissertatio меркаванне, даследаванне),
навукова-даследчая праца, падрыхтаваная для публічнай абароны па атрыманне вучонай ступені. Д. на атрыманне вучонай ступені кандыдата навук павінна выявіць фундаментальныя тэарэт. веды дысертанта ў пэўнай галіне навукі і спец. веды па пытаннях Д., здольнасць да самаст. навук. даследавання, мець новыя навук. і практычныя вывады. Д. на атрыманне вучонай ступені доктара навук павінна мець тэарэт. абагульненні, вырашаць важную навук. праблему, якая з’яўляецца значным укладам у навуку і практыку.
т. 6, с. 291
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
прэвалі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.
Кніжн. Мець перавагу; пераважаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самазагарто́ўвацца, ‑аецца; незак.
Мець здольнасць да самазагартоўвання; падвяргацца самазагартоўванню.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
масці́цца, машчу́ся, мо́сцішся, мо́сціцца; незак.
1. Зручна размяшчацца, уладкоўвацца.
М. на возе.
2. перан. Мець пэўны намер, намервацца (разм.).
Ці не ў начальнікі ён мосціцца?
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
даты́чыцца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -чыцца; незак., каго-чаго.
Мець дачыненне да каго-, чаго-н.
Справа датычылася прысутных.
Гэта вас не датычыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
намерева́ться несов. мець наме́р, ме́цца; (собираться) збіра́цца; (вознамериваться) наме́рвацца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
стыка́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак. (разм.).
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Мець сумежныя бакі, размяшчацца вельмі блізка, упрытык.
Ветравыя дошкі стыкаюцца над франтонамі.
2. Знаходзіцца дзе-н. які-н. час, прыпыняцца.
Дома прыходзіцца рэдка с.
3. перан. Быць звязаным з чым-н.; мець адносіны да чаго-н.
Нашы інтарэсы стыкаюцца даволі часта.
|| аднакр. стыкну́цца, -ну́ся, -не́шся, -не́цца; -нёмся, -няце́ся, -ну́цца; -ні́ся.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гарка́віць, ‑віць; незак.
Аддаваць гаркатой, мець горкі прысмак. Квас гаркавіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праваздо́льнасць, ‑і, ж.
Спец. Здольнасць мець права і несці абавязкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)