камлі́ сты , ‑ая, ‑ае.
З тоўстым камлём. Камлісты дуб. □ Бягуць па .. [рэчцы] таўсматыя камлістыя яліны. Крапіва .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
і́ хны‑ая, ‑яе.
Абл. Іхні. Фельчар іхны нагу.. [Міколе] перавязаў (вышэй калена куля папала). Крапіва .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цалко́ м , прысл.
Цэлым кавалкам, не жуючы. Кускі смачныя цалком Пан глытае век-вяком. Крапіва .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
на́ глы , ‑ая, ‑ае.
Абл. Раптоўны. Дзед зразу асеў і зажмурыў вочы, чакаючы наглай смерці. Крапіва .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ацялі́ цца , ацеліцца; зак.
Нарадзіць, прывесці цяля. [Марыля:] — І рабая ж наша ўчора ацялілася. Цялушку прывяла... Крапіва .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Жу́ ляць ’тлець’ (стаўб. , Нар. сл. , 76, 86). Параўн. рус. дыял. цвяр. , наўг. жулиться ’сціскацца, прыціскацца’, перм. , гом. , сіб. жулькаць ’шчымець, ціснуць’, балг. жуля ’пячы, шчымець’, жулка ’крапіва ’, серб.-харв. жу́ љати ’выклікаць боль націраннем, націскам’, славен. žúliti ’націраць’. Слав. *žul‑ суадносіцца з *žur‑ (гл. жураць ) і ўзыходзіць да і.-е. *geul‑/*geur‑ . Супрун, Зб. Геаргіеву , 268–272. Гл. жалець , жураць , жэўлець .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Капро́ ўнік лесавы ’валяр’ян лекавы, Valeriana offięinalis L.’ (гродз. Кіс. ). Укр. зах. копривник , копрівняк ’расліна Sylvia (Грынч. ); польск. pokrzywnik . Да прасл. коргъ , якое ўзыходзіць да ku̯op‑ ’пахнуць’ (параўн. літ. kvapas ’водар, запах’, kvepėti ’пахнуць’), з нарошчаным ‑оо‑ткъ . Параўн. крапіва Фасмер , 2, 318; Слаўскі , 2, 455–456; Скок , 2, 150; Бязлай , 2, 64).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ВІ́ ЕР (Гаўрыла Сямёнавіч) (6.4.1890, в. Пуцунтэй Аргееўскага р-на, Малдова — 7.3.1964),
бел. жывапісец. З 1905 вучыўся і працаваў у Мінску ў іканапіснай майстэрні П.Курбатава, у 1910—12 вучыўся ў Пецярбургу ў мастака С.Ягорава, скончыў там Школу т-ва заахвочвання мастацтваў (1916). У 1921 вярнуўся ў Мінск, працаваў дэкаратарам у т-ры «Чырвоная зала», выкладаў у чыг. тэхнікуме і інш. Аўтар твораў «Малады мастак» (1923), «Старое і новае» (1927), «Суботнік» (1932), «Маладыя спартсмены» (1934). Лепшыя творы гіст. жанру: «Курлоўскі расстрэл» (1924), «Лядовае пабоішча» (1938), «3 ліпеня 1944 года ў Мінску» (1945); з партрэтаў — «Змітрок Бядуля» (1924), «Сямейны партрэт» (1927), «Кандрат Крапіва » (1938) і інш.
Г.М.Ярмоленка .
т. 4, с. 144
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
глушы́ ць
1. betäuben vt перан. vt vt í cken vt
2. (заглушыць пра расліны ) erstí cken vt
крапіва́ глу́ шыць садé sseln erstí cken den Gá rten;
3. (матор ) á bdrosseln vt á bwürgen vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
по́ раўні , прысл.
Абл. Пры боку, побач. Прыйшоў. Гляджу, не спіць яна. Прылегчы пораўні хачу я. Крапіва .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)